Yol kenarında oturuyorum.
Sürücü lastiği değiştiriyor.
Geldiğim yerden hoşnut değilim.
Gittiğim yere de isteksizim.
Neden öyleyse bu sabırsızlık,
beklerken lastiğini değiştirmesini?
Fakat, Allah kahretsin, insan anlatmak istiyor albayım;
böyle budalaca bir özleme kapılıyor. Bir yandan da hiç konuşmak istemiyor. Tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor. Fakat benim de sevmeğe hakkım yok mu albayım?