“ İnsanların beni sevdiğini bilsem bile, sanırım onları sevme yeteneğim yoktu. (Aslında, diğerlerinin de “sevgi” yetenekleri olup olmadığı konusunda şüphelerim var.) O halimle “gerçek dost” edinebilmem mümkün değildi, üstelik onları “ziyaret” etme yeteneğim de yoktu. Başka insanların evlerinin kapısı, benim için İlahi Komedya cehenneminin kapısından daha iç karartıcıydı. O kapının ardında nefesi kötü kokan hayvanların gerçekten korkunç canavarlar gibi kımıldadığını abartısız hissederdim. “
Uzun süredir basit dilli ve rahatça okunabilir bir roman geçmiyordu elime. Basit dil ile bu kadar fazla duyguyu hissettirebilmesi de etkileyiciydi. Özellikle beyniniz doluyken kafa dağıtmak isterken okuyabileceğiniz bir kitap bence
Balıkçı ve OğluZülfü Livaneli · İnkılap Kitabevi · 202436,6bin okunma