Ahlaki bakımdan iyi bir insan olma arzumu her dile getirişimde aşağılanma ve alayla karşılaştım. Ne zaman adi ihtiraslara teslim oldum, o zaman insanlar beni övdüler ve teşvik ettiler.
İnsanoğlu ne ayrılır ne de birleşir, ne bir şeyin iyice içine gömülür ne de dışına çıkar. Özerkliğini (Rank'ın söylediği gibi) "doğada sivrilerek" olumlar ya da başka bir güçle birleşerek güvenlik arar. Ya kendi babası haline gelir ya da ebedî oğul olarak kalır. İnsanı, "teslimiyeti arzulayan ya da güç için yanıp tutuşan" biri olarak tarif ederken Fromm'un kastettiği de kesinlikle bu olmalı.