“Tanrım! Aşkıma karşı zafer kazanmadım mı daha? Mutsuz Heloise! Nefes aldığın sürece Abelard’ı sevmen gerektiğine karar verildi: Ağla talihsiz zavallı, daha adil bir fırsatın olmadı.”
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.