Büşra Tunç
@Busratu_
Hemşire
73 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Hep göz hizamıza bakmaktan, bu içimizdeki sıkışıklık ve duvarlara çarpma duygusu… Biraz başımızı kaldırsak ne duvar göreceğiz ne de karanlık…
Reklam
Hayalin bittiği menfeze doğru
Alaca bir at koşar içimde
Zamansız, mekansız nefese doğru
Uslanmaz bir yürek taşıdığıma dair
Yaygın bir kanaat dolaşır aynalarda
Oysa Rüveyda
Baştan başa ben
Kevser akan, gül kokan bir kalbin filiziyim
Yaşam sizden neyi alıyorsa, bırakın gitsin. Aktif bir teslimiyet duygusu içinde geçmişi bıraktığınızda, anda dolu dolu, canlı olmanıza izin verirseniz.
Yaşamak, tabiatın en küçük kımıldanişlarını sezerek, hayatın sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak; herkesten daha çok, daha kuvvetli yaşadığını, bir âna bir ömür kadar çok hayat doldurduğunu bilerek yaşamak...
Dünya çok zalim bir yer ve insanlar adil değil.
Reklam