Büşra Tunç
@Busratu_
Tanabay , dağlara ve gökyüzune bakarken , insanların hepsinin birden talihli , mutlu olamayacağını düşündü. Herkesin kaderi aynıydı. Karşısında ulu dağlar vardı: Bir yanı pırıl pırıl, aydınlık bir yanı gölgeli.Aydınlık ve gölge nasıl yan yana ise, insanın kaderi de öyle, mutluluk ve acıyı beraber getiriyordu:Bir yanda kıvanç bir yanda kaygı. Hayat dediğin böyleydi işte...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
O güne kadar hiç düşünmemisti bunları .Demek ki düşünmemek unutmak demek değilmiş.
Gerçek savaşçı her olaydan alabileceğinin , ögrenebileceğinin en fazlasını almak ister.
Sayfa 79
Söyle bana Toprak Ana, gerçeği söyle: İnsanlar savaşmadan yaşayamazlar mı?
