Ey kör! Aç gözünü de düşlerden uyan. Simurg’u göremesen de bari küçük bir serçeyi gör. Kaf Dağına varamasan bile hiç olmazsa evinden çıkıp kırlara açıl; böcekleri, kuşları, çiçekleri ve tepeleri seyret. Gülleri ve bülbülleri göremeyip gün boyu evinde oturan adam Dünyanın kendisini görebilir mi?
Hiç gülümsemesen de sana yorulmak bilmez bir şefkatle sarılırdım; gözlerinde beni tanıyan en ufak bir ışık olmasa da yine de onlara bakmaktan bıkmazdım.