İnsanların içinde biriktirdiği kötülükleri anlamak kolay değildir. Bazen sırf yapabildikleri için size hedef seçer ve tüm öfkelerini üzerinize boşaltırlar. Üstelik buna hakları olduğunu düşünürler. Eğer onlar kadar güçlü değilseniz yapabileceğiniz hiç bir şey olmaz. Hele bir de çocuksanız ve sizi koruyacak bir aileniz yoksa hak etmediğiniz bir nefretin yükünü taşımak zorunda kalırsınız.
Neye baktığını görmek için yanına ilerledim. Ama
aşağı değil, duvarın dibine bakıyordu. Az önce gördüğüm
kelebek hareketsiz bir şekilde yerde yatıyordu; ölmüştü.
Yağmur mu engel olmuştu uçup gitmesine? Gözyaşlarım
akmaya başladı tekrar, onun için üzülmüştüm.
"Olur da aklından böyle bir düşünce geçerse, kız
çocuğu, kelebeklerden utan."
Heyecanlı görünüyordu. Sanki kitap okuyan kimsesizlerdendi, bilirsiniz onlar delidir ama bunun hakkında konuşacak kimseyi bulamazlar, oysa bir insanı en çok, en sevdiği kitabı anlatırken tanırdınız.