Paulo Coelho/ Simyacı
Kitabın genel örgüsü çok güzel. Aslında bu hayatta bazı şeyleri görmediğimizi bir kere daha bize gösteriyor Simyacı. Hayatının özüne yaşamın nedenine ulaşmak bu olsa gerek. Gerçekler aslında bizim içimizde ancak biz onların hiç farkında değiliz.
Uzaklarda bazen arıyoruz mutluluğu bazen en ulaşılmaz olan deriz aslında gözümüzün önünde bize el sallıyor ama farkında değiliz. İnsanın en büyük gayelerinden olan zengin olma isteğini ve hırsını burda görebiliriz. Zengin olma uğrunda insanın elinden geleni ardına koymadığını çok iyi tasvir edilmiş.
Ve bu yolculuk sırasında bu yol insana neler öğreteceğini hiç tahmin bile edemezsiniz. Gezmek dolaşmak ve insanları tanımak.
Doğayı anlamak insanı anlamak demektir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Peyami Safa/ Fatih-Harbiye
Peyami Safa'nın elinden çıkmış muhteş bir eser. Doğu-Batı arasından kalmışlığın verdiği duyguları çok iyi yansıtmış.
Kitap da çok da Arapça kelime vardı bunu hem mutlu hem de beni üzdü. Çünkü artık bu kelimeleri kullan yazar sayısı çok çok azaldı. Artık yeni kelimeler uydurulmuş kelimeleri insalar tercih eder oldu. Hayati İnaç Hoca gibi kaç kişi kaldı şu alemde.
O zamanın müzik okulundaki alaturka kısmında okuyan Neriman zamanla artık alafranga kısmına geçmek istiyor. Zaten idareceler ise o kısmın kapatalacağını söylüyor. Kitapta özellikle şu dikkatimi çekti. Yeniliğin en çok kadınlar tarafından dikkate alındığı ilk olarak onların bu merakı sardığın söylüyor. Kadınların gözleri estetiğe daha iyi olduğunu söylüyor. Hakksızda sayılmaz günümüzde yeni bir şey çıktığı zaman ilk olarak onları kadınlar daha popüler hale getiriyor. Kadınlar bu özellikleri sayesinde topluma bazı şeyler daha kolay empoze edilebiliyor. Onlar üzerinden de bir kişi, firma, hatta devlet prim elde ediyor. Bu ise kadınların zaafı sayılabilir.
Burada ise aynı şeye benzer bir şey görmek mümkün. Yabancı merakı daha çok kadınlarda görmekteyiz. Erkekler de ise biraz şarkcılık daha ağır basmakta. Yenilik erkeklerde daha yavaş olur.
Kitabın sonuna doğru ise Neriman yaptığı hatanın farkına varıyor ve özüne şarka dönüyor. Öz olan şarktır. Yapmacık, sahta olan garptır. Her iyiliğin güzelliğin doğuşu şarktır. Garpta her şeyin kötüsü vardır. İyilik üzerine hiç bir şey kurulmaz. Orada mutluluklar bile sahtedir. Ve diğer duygular da öyle.
İnsan özüne dönünce ancak mutlu oluyor. Sahte bir kimliğe bürünmek ise ancak insan kendi aldatmış olur. Ve mutsuzluğu da beraberinde getirir.
John Steinbeck/ Fareler ve İnsanlar
Her insanın bir hayali vardır. Bazen o hayaller bize çok yakındır, bazen ize Ay kadar uzaktır. Ama hiç bir zaman hayal kurmaktan geri kalmaz insanoğlu. Durumu çok iyi olsa bile gerçekleştirmek istediğimiz, isteyeceğimiz bir çok şey var bu fani dünyada.
Bu kitap ise hep onu görüyoruz. Hayeller insanı hep ayakta tutmuştur. Hayeller yaşamak için bir umuttur. Onlarla var olur daima.
Kitapta zihinsel ve fiziksel özellikleriyle bir birine zıt iki kahraman vardır. Bir kahramanız çok güçlü, her işi yapabilen ancak düşünme konusunda yetersizdir. Ana diğer kahraman ise diğeri kadar güçlü değildir ancak zekası konusunda çok iyidir.
George daima Lennie üzerinde bir egemenlik kurduğunu çok iyi görebiliriz. Yani bir insan ne kadar güçlü olursa olsun eğer zekası yoksa bir işe yaramıyor. Kontrolsüz güç, güç değildir. Ülkeler arasında da vardır. Eğer bir ülke de sadece güç var ise bu pek bir işe yaramaya bilir ancak kafası çok iyi çalışan bir lider varsa diğer ülkelerden daha güçlü hale gelir.
Yusuf Atılgan/ Anayurt Oteli
Zebercet adındaki kahramanın yaşadığı sıkıntıları, isyanları, insanlara karşı olan görüşlerini kahraman tarafından anlatılıyot. Zebercet otelin katibi orada çalışan müdür de diyebiliriz. Gelenlerin odasını ayarlıyor ve gelenekleri fişlere yazıyor. Bir gün otele gelen bir kadının birgün girmesi sonucu onun hergün geleceğine inanıyor ama gelmiyor. Her gün onun hayalini kuruyor onun hayali ile yaşıyor. Kitabının sonuna doğru ise kahraman intihar ediyor.
Kitabı çok da beğenmedim yerli yersiz müstehcen şeyler yazılmış. Bu da konu bütünlüğünü bozuyor. Kahraman yazar gibi yanlız Yusuf Atılgan'da hayatı boyunca yanlız yaşamıştır. Aslında bu kitap yazarın bir yansımasıdır sayfalara.
Abbas Sayar/ Yılkı Atı.
Yılkı, tabiatta serbest dolaşan yabani atlar.
Bu kitapta eski zamanlarda köyde yaşayan insanların hayatından bizlere bir kesit sunuyor. Köyde yoklulukların sıkıntıların çekildiği zamanlarda insanlar atlarına bakamaz duruma gelince atlarını bir ova bırakıyorlar. O atlar kışın çetin geçtiği zamanlarda ne zorluklarda kendilerine yiyecek bulduğunu bu yapraklarda buluyoruz. Hayvanların saldırısından korunmak için 5-6 at bir araya geliyor ve saldırıda bululanlara karşı savaşıyorlar. Ve tehlike geçene kadar teyakkuzda kalıyor. Kitabın ana kahramanı Duru at ise sahibinin ovaya bırakmasıdan sonra sahibin evine iki defa tekrar geri geliyor. 3. seferinde ise artık geri gelmiyor. Kışı zor bela geçirirken hastalanıp bir köye yolu düşüyor. Sonrasında o kıtlık ve zor günlerde birisi çıkıp bu ata sahip çıkıyor. Onu besleyip güçlendiriyor. Daha sonra onu ovaya tekrar salıyor. Kitabın sonunda ise Doru atın sahibine çok iyi bir ders verdiğini görmekteyiz.
