Cem Gençler
@CGNCLR
Geleceğe yolculuk ve daha doğmamış kişiler ile görüşmek de mümkündür. İbnü'l-Arabi bundan da bahsetmektedir:
"Bütün peygamberleri ve nebileri gözle gördüğüm bir müşahede görmüş , onların içinden sadece Ad kavminin kardeşi Hz. Hud ile konuşmuştum. Bütün müminleri de, yani yaşamış olanlarıyla kıyamete kadar gelecek müminleri Allah bana iki farklı zamanda temiz bir yerde göstermiş, ben de onları gözle görmüştüm. Peygamberlerle sohbet ettim, Hz. Muhammed'in dışında onlardan yararlandım. Sohbet ettiklerimden birisi Hazreti İbrahim idi. Ona Kur'an-ı Kerim okudum. Hz. İsa'nın önünde tövbe ettim. Hz. Musa bana keşif ve açıklama bilgisiyle gece ve gündüzün değişmesinin bilgisini verdi. O bilgiye ulaşınca gece ortadan kalktı ve tüm gün gündüze döndü. Artık benim için güneş doğmuyor ve batmıyordu. Bu keşif ile birlikte Allah bana ahirette bedbahtlıkla işim olmayacağını bildirmiş oldu. [IV.77.27]
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İbnü'l-Arabi ölülerin (Ölmek sadece bu dünya içindir, berzah alemi için değildir.) ruhlarıyla etkileşime geçebileceğinin pek farkındadır, çünkü birçok manevi tecrübede olduğu gibi onlar bu dünyada ruhi bir surette gözle görülebilir bir şekilde tecessüm edebilirler [1.755.10]. Örneğin: İbnü'l Arabi, Abbasi Halifesi Harun Reşid'in oğlu Ahmed Sebti ile şahsi bir buluşmasını anlatmaktadır ve görüştüklerinde İbnü'l-Arabi Kabe'yi tavaf etmektedir. İbnü'l-Arabi onu ilk gördüğünde kendi durumundan şüphe etmiştir, çünkü Sebti'nin ne ittiğini ne de itildiğini ve iki adam arasından boşluk olmadığı halde geçtiğini görmüştür. Sonradan onun görünür bir ruh olduğunu fark etmiştir ve yanına gidip ona neden Sebti denildiğini sormuştur.
Bununla beraber zaman geriye doğru hiç gitmediğinden geçmişe doğru gerçek seyahat asla mümkün değildir: Geçmişteki olayları hatırlayabilmemize rağmen bir kere bir suret yaratıldığında ve geçmişe doğru gittiğinde bir daha geri gelmez. "Geçmiş bir daha geri gelmez fakat benzeri (suret) geri gelebilir; geri geldiğinde ise kendisi gibi olanı, gideni ve geçeni hatırlatır."
Biz aslında hep izafi zamanda yaşıyoruz fakat izafi sayıdaki olaylarla karşı karşıya gelmemize rağmen zamanın bizzat hiçbir gerçekliği yoktur. Çünkü zamanı, saatin tıklaması veya güneşin hareketi gibi diğer standart olaylarla ölçüyoruz, zamanın izafiyetini hissetmiyoruz. Eğer zamanı kendi içsel faaliyetlerimizle ölçersek (veya psikolojik zaman olarak bilinen şey ile) daima zaman içinde yolculuk yapabiliriz.
Bir felsefi kuvvetim yok. Kendime hiç, ben neyim sualini sormamış gibiyim. İşte trajedi. Bu noksan çünkü benim şimdiki kendi kendime uyanışım, benim
trajedim oluyor.
