Calen Luin
@CalenLuin
İnsanlardan bir insan.
3 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Soluksuz kaldım, nerdesin?
"Bunca zaman sonra hala bir kor gibi düşüyorsun içime. İki gün kar yağdı. Durmadan yağdı. Azar azar, tane tane. Havada uçuşarak. Seyrettim. Yürüdüm. Sen beni bu kadar çok mu seviyorsun? Bana sevgini armağan etmeyecek kadar. Yüreğimi dağlayacak kadar çok mu seviyorsun beni? Nereye gitsem, yüzümü ne yana dönsem hep sen varsın. Zamanlardan bir zaman istedim, bir yer aradım senin olmadığın. Bu ateş hep benimle geldi. Ne kardeşlerimin ölümünde ne başka bir zaman hiç bu kadar yorgun hissetmemiştim kendimi. Burada olsaydın, yanımda olsaydın da dipsiz bir uykuya dalsaydım kollarında. Hiç uyanmasaydım. O kadar çok özlüyorum ki seni, yok oluyorum bazen. Sonsuz bir uykuya dalma isteği bu kadar yoğun doğmamıştı içime. Her şey anlamını yitirmiş. Bu çok fazla artık, taşıyamıyorum. Çok ağır bu, eziyor canımı, çok fazla yanıyor. İçime zehir akıyor. Kesip atmak istiyorum onu, artık taşıyamıyorum. Bu kadarını taşıyamayacağımı biliyor. Bizim irademiz yok, her şey O'nun isteğiyle oluyor, her şey ama her şey, her şey… Nerdesin? Soluksuz kaldım, nerdesin?”
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Müsvetteler
Bir şaşkınlık şarkısı olarak besteliyorum aşkı
Kaprisli notalar, huysuz sololarla
Bekçisi olmayan geceler denk geliyor bana,
Çaresiz bekliyorum,
Düdük çalıyorum,
İki el ateş ediyorum havaya.
Gecenin bir yarısı oturup ağlıyorum bir çocuk parkında
Ulumak gibi ağlıyorum
Köpekler koşuyor sağımda solumda
Tanrım!
Diyorum sadece
Başka bir şey diyemiyorum zaten o an.
İyi niyetli ve sevimli bir kızdan kalanlar
Sallanıyor durmadan boş salıncaklarda
"Üzgünüm" diyor,
Bir mutluluk şiiri yazamam bu saatten sonra!
Kalbimin En Doğusunda
…
Gece açılıp gündüz kapanan bir parantezdim,
Sözler vardı içimde işe yaramayan
Sözlerle konuştum karanlıkla ...
Önce söz yoktu kalbimin en doğusunda
Sözler. ..
Bir yağlı urgandı acıyı boğmaya yarayan.
Yüze Vurma
“Duraksadım. Rüzgâr yüzüme vuruyordu. Vurulur mu yüze? Saçlarım, ağaçlara, yollara, evlere savruluyordu.”
öğüt
Sanırım dünyada öğütlenebilecek tek şey ahmaklıktır. Çözümü olmadığı gibi, kalıcılığı da diğer parlak yanıdır.
