Sen miydin o, yalnızlığım mıydı yoksa
Kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi
Dilimizde akşamdan kalma bir küfür
Salonlar piyasalar sanat-sevicileri
Derdim günüm insan arasına çıkarmaktı seni
Yakanda bir amonyak çiçeği
Yalnızlığım benim sidikli kontesim
Ne kadar rezil olursak o kadar iyi
-Can Yücel
'İtaat davranışını kişisel özelliklerle açıklamak insanları kategorik bir biçimde "iyi" ve "kötü" olarak ayırmak anlamına gelir. Buna göre de sosyal bağlam ne kadar değişirse değişsin "iyi" insanlar iyi ve "kötü" insanlar kötü olmayı sürdüreceklerdir. Böyle bir açıklama birey ve toplumu keskin bir şekilde birbirinden ayırarak steril bir birey kavramına dayanır. Üstelik böylelikle itaat ederek kötülük yapanları toplumdaki diğerlerinden ayırmak, insanların vicdanlarını rahatlamaya, kendilerini temize çıkarmaya hizmet eder. Oysa "iyilik" ya da "kötülük" toplumsaldır. Kötülükten hepimiz sorumluyuz.'
Yoksuluz biz, ama emekçiyiz, güçlü kollarımız var. Cahiliz, karanlıklar içindeyiz, ama aptal değiliz ve aydınlık istiyoruz. Okuyup öğreneceğiz ve bilgi bizi kurtaracak; çalışacağız ve emeğimiz bize varlık sağlayacak. Bu iş böyle olacak, yaşayan görecek.
Kabayız, ama kabalığımızdan yine kendimiz çekiyoruz. Bir yığın kör inançla dolu kafamız, bunun da acısını biz çekiyoruz ve bunun farkındayız. Mutluluğu arayacağız, insanlığı bulacağız ve hepimiz iyi olacağız. Bu iş böyle olacak, yaşayan görecek.
Bilgiyle donanmamış emekten verim alınmaz. Başkaları da mutlu olmadan biz mutlu olamayız. Aydınlanacağız ve varlıklı olacağız; mutlu olacağız, kardeş-bacı olacağız. Bu iş böyle olacak, yaşayan görecek.