Sıcaklığı götürmüş, baharı da cebinde,
Sana kıştan bir gömlek dikip de gitmiş.
Bakışların bir nehrin donmuş kalbinde,
Zaman, o gidişle o an tükenmiş.
Ayakların yabancı artık bu toprağa,
Bastığın her yer kristal, her yer pus.
Mahkûm etmiş seni o soğuk yatağa,
Dudaklarında asılı kalmış kaskatı bir sus.
Bir insan sadece sevdayı almazmış meğer;
Damarındaki ısıyı, tenindeki feri de alırmış.
Giden, ardında sönmüş bir ocak,
Ve asla ısınmayacak bir ömür bırakırmış.
G. B