Can Proust

Can Proust
@CanProust
Ne büyük çaresizlik. Geçiyor işte...
İlgi duymuyordum. Hiçbir şeye ilgi duymuyordum. Nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu. Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. Bende bir eksiklik vardı belki de. Mümkündü. Sık sık aşağılık duygusuna kapılırdım. Onlardan uzak olmak istiyordum. Gidecek yerim yoktu ama. İntihar Tanrım, çaba gerektiriyordu. Beş yıl uyumak istiyordum ama izin vermezlerdi.
Reklam
Eleştirmek yaşamaktan vazgeçmektir.
Dünyada iki tip insan vardır: yaşayanlar ve yaşayanları eleştirenler. Seyretmek ölümü, katılmak ise yaşamı simgeler.
Yok öyle kolayca sevmek.
Bir insanı sevmek, onun gerçeklerini anlamaya çalışmayı da içerir.
Özgürlük emek ister. Ne istemez ki...
Manevi bir çabayla bedeli ödenmemiş hiçbir özgürlük insanı tatmin etmiyor.
Okumak ve düşünmek bir yere kadar...yaşamak lazım.
Sürekli bir anlam ararsan, gerçekleşmekte olan her şeyi ıskalayacaksın.
Reklam