Caner Tuncer
@CanerTuncer
Öğrenci
Üniversite
Eskişehir
Antalya, 19 Aralık
212 okur puanı
Temmuz 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Murathan Mungan, modern edebiyatımızın en merak ettiğim yerli yazarlarından birisiydi. Normalde uzun zamandır Yüksek Topuklar'la yazarı tanımak istiyordum ancak bir sahafta bu eseriyle rastlaşınca gerek öykü kitaplarını sevdiğim için gerekse sayfa sayısı ve popülerliği daha az olduğu için Kibrit Çöpleri'nin tanışmaya daha uygun olacağını düşündüm. Doğru bir karar verdiğimi düşünüyorum çünkü gayet olumlu düşünüyorum yazar hakkında. Bu kitabın içerisinde yer alan ve yalnızca yarım sayfa uzunluğundaki bazı öyküleri bile beni oturduğum sandalyeye mıhlamayı, kaşlarımı kaldırıp düşündürtmeyi, anlık duygu değişimleri yaratmayı başardı. Yüksek topuklar ve diğer romanların da ne gibi etkiler yaratabileceğini tahmin edebiliyorum, umarım yanılmam.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap kurgu mu yoksa anı mı onu anlamadım ve ona göre değerlendirme yapamıyorum bu yüzden. Anıysa fena değil ama kurguysa biraz vasat. Kötü mü, hayır. Okunmaya değer mi, tartışılır. Muhtemelen birkaç aya unutmuş olacağım bi' kitap olacak
İlk 50-60 sayfası gayet iyi ve verimliydi, beklentimin epey üzerindeydi. Sonra ara ara motivasyon konuşmaları, kapitalizm tanımı ve eleştirisi vs gibi konu dışı birçok yere saptı kitap ve aşırı dağınıktı. Dorlion'un sahibini de tanıyorum ama gerçekten editör hiç bakmamış herhalde kitaba ya da bir editörü yok sanırım. Öyle ki 30 sayfa boyunca tamamen aynı kopyala yapıştır yazı yapılmış fark edince direkt atladım. Ortalama bi pazarlama kitabı. Ayrıca daha önce okuduğum birçok ünlü eserden de birebir alıntılar mevcut ama tabii alıntı olduğu sadece %5'inde falan belirtilmiş
İlklerin Kitabı
Çok kısa bir kitap ve yazı fontu, sayfa boşlukları açısından metis'in alışılagelmiş düzeninin dışında, daha çok çocuk kitabı gibi görünüyor sayfaları karıştırdığınızda. Günümüz metis yayınları basımıyla 10-12 sayfa tutabilecek bi kitap ama buna rağmen yoruldum okurken. Cümleler parantez içinde ek söylemlerle o kadar sık ve lüzumsuzca detaylandırılmış ki normalini okumak bile anlamakta güçlük yaratıyorken bu durum okuyucu için işleri daha da zorlaştırmış. Nietzsche, Byung Chul ve Cioran'ın eserlerini okuduktan sonra onlar gibi bir eser çıkartmaya çalışmış yazar ve ne yazık ki bunu hiç becerememiş. Bunu fark ettikten sonra çok geçmeden kitabın ortalarında Cioran'ın Çürümenin Kitabı'na yönelik yazıların olduğu bir bölüm de görünce düşüncemde ne kadar haklı olduğumu gördüm.
Birincisi, özgün bir anlatım tarzını felsefi temel ve yaratıcı, farklı bakış açılarıyla sunmak göründüğü kadar basit değil. Nitekim ne anlatım gücünün ne de aktarılan düşüncelerin hiçbir şekilde farklı olmadığını, fark yaratamadığını ve bir etki(ben ne okuyorum nereden aldım bu kitabı düşünceleri dışında) bırakamadığını net bir şekilde anlayabilirsiniz.
İkincisi, bu kadar kısa bir eser yazılıyor ve sayfa, mürekkep israf ediliyorsa gerçekten akılda kalıcı, sorgulayıcı olmaları neticesinde okuyucu düşünmeye zorlaması olması gerektiğini düşünüyorum. En azından gereksiz süsleme ve imgeler yaratmaktan kaçınılabilinirdi veya etkileyici birkaç cümle barındırabilirdi. Gerçekten 2 dakika twitter'da gezsem daha akılda kalıcı şeyler okurdum sanırım. Her cümleyi defalarca okuma sebebim ne demek istiyor diye kelimeler arasında bomboş boğuşmaktı ve bir şans daha vermekti sadece. Düşünmeye teşvik etme veya yeni ufuklar açma gayesini gerçekleştirmek bir yana, tek bir akılda kalıcı cümle veya aforizma dahi yok
-NEDEN OKUDUM-
İlber Ortaylı'nın "Bir Ömür Nasıl Yaşanır?" kitabında okunmasını önerdiği Cicero'nun elimde bu kitabı bulunduğu için bu kitabıyla yazarı okumaya başladım.
-ESER HAKKINDA-
Roma tarihi ve latin edebiyatının bilgini, politakacısı ve yazarı Cicero, ölümden önceki sene önce tamamladığı Yaşlılık & Dostluk kitaplarında altmış küsur senelik tecrübelerini aktarmış.
Yaşlılık bölümünü oldukça beğensem de dostluk bölümünde sıkça tekrarlara düşülmesi ve örneklemelerin çokluğu sebebiyle ilk bölüm kadar iyi yazılmadığını düşünüyorum. Bunda yazarın"Dostluk" kitabını vefatından sadece birkaç ay gibi kısa bir süre önce tamamlanmasının da etkisi olabilir diye düşünüyorum.
Genel itibariyle beğenerek okuduğum ve dersler çıkardığım kısımlarında olduğu, sayfa sayısı gözönüne alınınca okunmaya değer bir kitap olduğunu düşünüyorum.
-ÇEVİRİ VE BASKI-
Eserde sıkça alıntılama ve önemli ancak isimleri genel olarak yerelliğin dışına çıkamamış kişilerden ve olaylardan faydalanılmış. Kitapların tek ciltte toplanmış bu baskısında ise bahsi geçen kişiler ve olaylar numaralandırılmış ve cildin son sayfalarında bizlere aktarılmış. İlk kez Levent Cinemre çevirisinden okuduğum Martin Eden kitabında gördüğüm bu kitabın sonuna ayrı bir bölüm olarak eklenen "dipnot" yöntemini normalde faydalı bulsam da bu eserde gereksiz noktaların sıkça belirtilmesi, 100 sayfalık kitabın 15 sayfasının buna ayrılması ve 220 üzeri numaralandırma yapılması (ayrıca numaralandırma/baskı hatalarının çok olması) sebebiyle sıkça bölmek zorunda kaldığım okuma akışımı ve dolayısıyla okuma verimimi düşürdü.
Çevirinin ise güzel olduğunu söyleyebilirim.
Diğer baskılar nasıldır bilemem ancak olur da denk gelirsem kıyaslamak adına göz atıp buraya eklemek isterim.
