Yazar:
Richard Brautigan
Çevirmen:
Belma Baş
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
216
Basım Tarihi:
Nisan 2012
Yayınevi:
Altıkırkbeş Yayınları
Orijinal Adı:
The Abortion: An Historical Romance 1966
ISBN:
9786055532697
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Beat akımı kuşağından olan yazarın kitabını tesadüf eseri alıp okudum ve çok beğendim.Yıllardır dışarı çıkmadan bir kütüphane de çalışan,birilerin yazdığı kitapları getirip teslim ettiği ve onları kayıt altına alan kütüphaneci bir gün dünyalar güzeli kendi ile barışık olmayan Vida adına bir kızın getirdiği kitap sonucu tanışıp,aşk yaşamaya başlar,Vida'nın hamile kalması sonucu kürtaj olması gerektiği için tek arkadaşı Foster'in yardımları ile kürtaja giden sürece anlatmış.Konu çok basit,sıradan ama akıcı,sade,komik,nükteli basit cümlelerden oluşmuş.Yazarın ortamdaki gözlemleri,tarifleri müthiş,orada yaşıyormuşsunuz hissi veriyor.Kurgu çok basit olmasına rağmen sizi sürüklüyor:)
Kürtajcı dayı duymasın!Edebiyat
Sürreal bir roman bu!
Kitabın adının “Kürtaj” olarak seçilmesi özellikle o dönem Amerika’sına Hippisel bir başkaldırı gibi düşündürüyor kitabın sonunda. Hem gerçek hem metaforik bir kürtaj söz konusu. Aşk, umut, umutsuzluk, naiflik, bilip de bilmezden gelme, sevgi, radikal kararlar, mantık… O kadar çok kavram yoruyor ki beyninizi kitabı bitirdikten sonra. Oysaki okurken oldukça yalın, basit ve sıradan bir kitapmış gibi geliyor kitap.
Kitabın başından itibaren son bir umutla içlerini döktükleri kitaplarını yayımlanmamış olsa da kayda geçmiş olması umuduyla kütüphaneye getiriyor insanlar 7/24 demeksizin. Kendi kitaplarını kendi istedikleri rafa yerleştiriyorlar gerçek hayatta kendi hayatlarını kendi istekleriyle bir yere konumlandıramasalar da. Öte yandan yazdıklarını okuyacak hiçbir okuyucunun da buraya gelmediğini biliyorlar. Önemli olan yazmış olmaları. Ayrıca bu da bir nevi zihinsel kürtaj değil mi? İstenmedik biçimde olgunlaşmamış düşüncelerin hiçbir zaman yayınlanmayacak şekilde zihinden atılması.
Bu arada Brautigan’ın hayattayken gerçekten de böyle bir kütüphane projesi varmış. Adı da “Brautigan Kütüphanesi” imiş. Kendi ifadesiyle Amerikan yazılarının istenmeyen, lirik ve perili ciltlerinden oluşan bir kütüphanedir. Bu girişimi tutkuyla ve gerçekçi bir biçimde var etmeye çalışmış yazar hayatı boyunca. Yazarın ölümünden sonra bu koleksiyon -şimdi Brautigan Kütüphanesi olarak bilinen - Vancouver, Washington'daki Washington Eyalet Üniversitesi'ne taşınmış. Kütüphanenin koleksiyonu Brautigan ve kitabı yazandan başka kimsenin yayınmaya istek duymadığı, öte yandan yazanın içinden akıp gelenlerle dolu, özgürce yazılmış eserlerden oluşmuş. Kitapta da geçen konum şöyle:
google.com/maps/place/315...
Kürtaj kitabı da Brautigan’ın bu kütüphanesinden yola
İşe girdim gazeteleri topladim.taniştik seviştik kürtaj oldu.başka?başka hiçbirsey yok.hiçbirşey.hiçbir akimi da temsil edemez günlük bile olamayacak bu kitap.korsana bazen evet diyesim geliyor
Kürtaj
Tarihi Bir Aşk Macerası 1966
Richard Brautigan:
30 Ocak 1935 - 14 eylül 1984
Tacoma, Washington'da doğdu. Zor bir çocukluk geçiren Brautigan bundan pek bahsetmezdi. Söylentiye göre, babasının kim olduğunu bilmiyordu. Babası ise, Brautigan'ın ölüm haberi duyulana kadar onun babası olduğunun farkında değildi. Başka bir söylentiye göre, Brautigan yirmili yaşlarında, bir polis karakolunun penceresine taş attığı için Oregon Eyalet Hastanesine gönderildi. Burada kendisine paranoyak - şizofren teşhisi kondu ve şok terapisi uygulandı.
Beat kuşağı ile 60'ların karşı kültürü arasında köprü kuran yazarlardan biri olan Brautigan, 19 yaşında Frisco'ya yerleşmiş ve Beat ekibinin şiir toplantılarına takılmaya başlamıştı. Beat olayının belli başlı adamlarıyla tanıştığı bu dönemde sadece şiir yazıyordu. Kendi parasıyla yayınlattığı kitaplarını sokaklarda satıyor bazen de güzel kızlara hediye ediyordu.
1984 yılında küçük bir balıkçı köyü olan Bolinas'a yerleşti. Evine kapandı, uyuyamıyor ve sınırsızca içiyordu. Duyarlılığı bu hayatı kaldıramayacak kadar keskinleşmişti. Dostlarıyla av çıkıyorum diye vedalaştı. Üç hafta sonra evine giden arkadaşları bir şişe alkol ve 44 kalibrelik bir tabancayla bedenini buldular. İntihar ettiği varsayıldı.
Beat Kuşağı:
New York'ta bir araya gelen ve daha sonra batı yakası kardeşliğine katılan bir grup Amerikan şairleri ve yazarlarından oluşmuştur. Bu hareket 1950 ve 60'lı yıllarda belirgin hale gelmiştir. Beat Kuşağı doğaçlama, tutkulu diyalog, açık cinsellik ve uyuşturucu deneyimleriyle ilgilenmiştir.
Karakterler:
Kütüphane Görevlisi:
Kitabın anlatıcısı ve baş karakteri olan kütüphane görevlisi kendisini tamamen kütüphaneye adamış dış dünyayla bağlantısını kesmiş nazik ve kibar bir kişilik.
Vida:
Fizik olarak güzel bir bedene sahip
Bu kitap sanırım Instagram'da görüp okuduğum ilk kitap oldu. Kitabı daha önce hiç duymamıştım ama neden bilmiyorum çok dikkatimi çekti ve gerçekten dikkatimi çektiği kadar varmış.
Kitap bir kütüphanede geçiyor diyebilirim. Bu kütüphanede sıradan basılmış kitaplar yerine insanların yazdığı kitaplar yer alıyor. Vida isimli genç bir kız bu kütüphaneye yazdığı kitabı getiriyor ve kütüphaneci ile tanışıyor. Bundan sonra yaşadıkları bazı kesitleri okuyoruz.
Kitabın bence en büyük eksiği konu bakımından çok havada olmasıydı. Verilen çoğu bilgi detaylandırılmamış üstünkörü verilmişti. Bu yüzden kitabı okurken karakterlerle tam olarak bağdaşamıyorsunuz. Kitabın sonuna kadar aklınızda soru işaretleri kalıyor ve kitabın sonunda da bu soru işaretleri geçmiyor. Zaten çok hızlı yazılmış bir sondu. Kitabın son 5 sayfasında falan bir final okuyorduk.
Bu tarz eksiklikleri olsa da benim açımdan, okuması zevkli bir kitaptı. Eğlenerek okudum.
Yazarın okuduğum ilk kitabıEdebiyat
Richard Brautigan’ın okuduğum ilk romanı. Beat kuşağı tabir edilen ekibe dahil edilen bu adamın kitabı bende tuhaf bir etki yarattı. Tam adını koyamıyorum az rahatsız eden, farkındalığınız için çok kanırtmayan, kısa cümlelerle basit olmayan vurucu betimlemeler yapan ancak arada “bununla ne demek istedi acaba, herhalde bir gönderme var ben anlamadım” dedirten, tuhaf bir kitap okudum. Fuarda 6:45 standında okumadıysam hiç ilk bu kitabını tavsiye ettiler ancak sonradan yorumları okuyunca yazarın genel olarak en iyi diye tanımlanan kitabının bu olmadığını öğrendim. Diğer kitaplarını okurum çünkü bu kafalarda daha ne yazmıştır diye merak ediyorum 🤔
Kitaplarca...Edebiyat
Öncesinde tekrar bir uyarıda bulunacağım. Eğer anaç bir ruha sahipseniz ve çocukları seviyorsanız ya da dikkatiniz kolay dağılıyorsa bu kitaba çekingen yaklaşmanızı öneririm. Özellikle ilk 50 sayfada dağınıklık var. Odaklanma sorunu yaşayabilirsiniz.
Kitaba gelirsek, bir kütüphanecinin başından geçen olaylar anlatılıyor. Kütüphaneciden bahsetmeden önce kütüphaneden bahsetmek isterim. Burası 5 yaşından 85 yaşına kadar herkesin kitabını kabul eden koca yürekli bir kütüphane. Yaş sınırı olmadığı gibi konu sınırı da yok. Her konuda bir kitap bulabilirsiniz burada. Öyle ki yazarımız bile buraya kitabını, hem de bir sefer de değil, bırakmış. (Hoş bir sahneydi.) Bu kütüphaneye gelip kitabınızı kütüphaneciye bırakıyorsunuz. Ona kitabınızdan bahsediyorsunuz, o da kitabınızı inceliyor. Sonrasında kitabınızı kütüphanenin içinde istediğiniz bir rafa koymakta özgür oluyorsunuz.
Kütüphanecinin hayatına gelirsek, hayatının son üç yılını hiç dışarı çıkarmadan bu kütüphanede yaşayarak geçiren bir adamdan bahsediyoruz. Çünkü her saatte buraya bir kitap gelebilir, ki geliyor da. Vida isimli genç ve çok güzel bir kadın çalıyor kütüphanecinin zilini. Yazdigi kitap güzelliğin başa belaları hakkında. Genç kadın ruhu ile bedeninin uymadığını düşünüyor. Kütüphanecinin anlayışlı yaklaşımı genç kadının fikrini değiştirmesine yavaşça vücudunu kabullenmesini sağlıyor. Bu sırada bu iki aşk kuşu geçirilen aşk geceleri sonucunda bir bebek sahibi olacaklarını öğreniyorlar. Bir bebek bakacak olgunlukta olduklarını düşünmediklerinden kürtaj kararı çıkıyor. Bu kararlarını uygulamaya geçirmek için San Diego yollarına dökülüyorlar.
Sonrasını okumanız gerekecek, yüzünüze acı bir gülümseme yerleşecek, bazı yerlerde ise o gülümseme yüzünüzde donacak. Ama çocuksu bir yetişkinliğe sahip bu kitap sizi
Richard Brautigan'ı pek beğendiğimi söyleyemem. Açıkçası Beat Kuşağı içinden Uluma ve Yolda gibi muhteşem kitaplar çıkmış olsa da onların dünyası bana çok uzak.
Evet, ben de bolca içerim ama ben kendimi kaybetmek, bokun içinde boğulup buna ilham perilerine tahvil etmek, zihnimi bulandırıp aydınlandığını iddia etmek için değil sadece huzurlu bir uyku için içiyorum. Ki huzurlu bir uyku için ödenmiş küçük bir bedel benim için içki.
Bu kitabı pek beğenmedim ama Borges'in cennet tasviri olan kütüphanesi ve 
Başka Zaman Kütüphaneleri ile birlikte en sevdiğim kütüphane fikri oldu diyebilirim bu kitaptaki kütüphane için.
Bunun dışında dönen hikaye ise ben pek etkilemedi.
Başka Zaman Kütüphaneleri ile birlikte en sevdiğim kütüphane fikri oldu diyebilirim bu kitaptaki kütüphane için.
Bunun dışında dönen hikaye ise ben pek etkilemedi.
Bir gecenin geç bir saatte aslanlı antika zilini çalacağım; boşlukta çiçek yetiştirmek isimli kitabımı bay kütüphaneciye kaydettirdikten sonra beğendiğim bir rafa koyacağım; kaybedenler kütüphanesini içeren Brautigan kitabıdır ki bence Yani Rüzgar Her Şeyi Alıp Götürmeyecek'ten sonraki en iyi kitabıdır.
Kürtaj
Kitabı bulamadığım ve Beat Kuşağı eserlerine de biraz önyargılı olduğum için e-pub'tan okuduğum ama sayfaları kaydırıp da "son.." yazısını gördüğümde neden gerçeğini alıp kütüphaneme koymadım dediğim bir kitaptır kendileri.
Yazar Hakkında
Richard BrautiganYazar · 15 kitap
Tacoma, Washington'da doğdu. Zor bir çocukluk geçiren Brautigan, bundan pek bahsetmezdi. Söylentiye göre, babasının kim olduğunu bilmiyordu. Babası ise, Brautigan'ın ölüm haberi duyulana kadar onun babası olduğunun farkında değildi. Başka bir söylentiye göre, Brautigan 20'li yaşlarında, bir polis karakolunun penceresine taş attığı için Oregon Eyalet Hastanesi'ne gönderildi. Burada kendisine paranoyak-şizofren teşhisi kondu ve şok terapisi uygulandı.
1955'te San Francisco'ya taşındı ve burada "beat" hareketinin bir parçası oldu. 8 Haziran 1957'de Reno, Nevada'da Virginia Dionne Adler ile evlendi. Bilinen ilk şiiri "The Second Kingdom" 1956'da yayımlandı. Bunu 1959'da, 24 şiirden oluşan ilk kitabı "Lay The Marble Tea" izledi. 1960'ların sonuna doğru Brautigan'ın işleri popülerlik kazanmaya başladı. En bilinen eserlerinden "Trout Fishing in America" (Amerika'da Alabalık Avı/6.45/Çev: Zekeriya S. Şen), "Willard and his Bowling Trophies" (Willard ve Onun Bowling Kupaları/6.45/Çev: Zekeriya S. Şen), "Sombrero Fallout" (Sombrero: Bir Japon Romanı/6.45/Çev: Zekeriya S. Şen)ve "In Watermelon Sugar" (Karpuz Şekerinde/YKY) bu dönemde yayımlandı. Brautigan, 1972'de Yellowstone National Park'ın kuzeyindeki Pine Creek (Montana)'e taşındı ve iddiaya göre 8 yıl boyunca dinleti ve röportaj isteklerini geri çevirdi. 1961 yılında karısı ve çocuğuyla birlikte ikinci elden satın aldığı bir Plymouth'ın arkasına taktığı karavanla, Idaho nehirlerinin kıyılarında kurduğu kamplarda yazmaya başladı. Doğaya duyduğu derin saygı ve doğanın bağrında münzevi hayatı seçişi, onu Amerikan pastoral geleneğine bağlayacaktı. 60'larda yazdığı ve dönemin ruh halini yansıtan romanlarıyla karşı kültürün en popüler yazarlarından biri oldu. Beat Kuşağı'nın Kuzeybatılılar diye adlandırılan kolu içerisinde değerlendirilen Brautigan'ın romanlarını diğerlerinden ayrımlı kılan, çok duyarlı ve kolay kırılan kahramanlarının dünyaya hükmeden kaos karşısında yalnızlığa çekilmeleridir.
1979 Aralık'ında, The Modern Language Association'ın San Francisco'daki bir toplantısında; Gary Snyder, Philip Whalen, Robert Bly ve Lucien Strykile birlikte "Zen ve Çağdaş Şiir" konulu bir panele katıldı. Son kitabı "So the Wind Won't Blow It All Away" (Yani Rüzgar Her Şeyi Alıp Götürmeyecek/6.45)'i 1982'de yayımladı.
70'lerin sonlarında büyük ölçüde okur kaybına uğramış ve ruhsal bir bunalımla birlikte alkol dozunu artırmaya başlamıştı. O dönemde sadece Japonya'da popülerliğini koruyordu ve sözü geçen yılların büyük bölümünü Tokyo'da ve Montana'daki çiftliğinde geçirecekti. 1984 yılında küçük bir balıkçı köyü olan Bolinas'a yerleşti. Evine kapandı, uyuyamıyor ve sınırsızca içiyordu.
25 Ekim 1984 günü Brautigan'ın Bolinas, Kaliforniya'daki evine giren arkadaşları, bedenini 1 şişe alkol ve 44 kalibrelik bir tabancanın yanında buldular. Brautigan'ın 16 Eylül 1984 günü intihar ettiği varsayıldı.
