Ökkeş Can Kılıç
@Cankilic
Özgür insanın ölümden daha az düşündüğü bir şey yoktur.
~Spinoza
Öğrenci
Ankara Üniversitesi
Ankara
23 Ocak 2003
69 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Üç kısa hikayeden oluşan sürükleyici bir kitap.
İlk hikaye "Ateş Yakmak(1908)"
İkinci hikaye "Ateş Yakmak(1902)"
Üçüncü hikaye "Yaşama Azmi"
İlk iki hikaye isimleri aynı olsa da olay örgüleri bakımından birbirlerinden farklılık gösteriyor.
Hikayelerin konularına gelecek olursak, kahramanların vahşi ve soğuk doğada hayatta kalma mücadelelerini anlatıyor.Hayatta kalma iç güdüsü bir insanın sınırlarını ne kadar zorlayabilir bu kitapta bunu görüyoruz.
Her ne kadar sıcacık yatağımın içinde okusam da yazarın verdiği detaylar o kadar güzel ki anlatış tarzı o kadar akıcı ki soğuku iliklerime kadar hissettirmeyi başardı. Okuduğum süre zarfında bambaşka bir dünyaya gittim. Kahramanlara beraber ölümün o soğuk nefesini her an ensemde hissettim.Kahramanlarla beraber strese girdim.Özellikle ilk iki hikayede ateş yakmak için verdikleri çaba yok mu... Bu arada söylemeyi unuttum;hikayelerin adından da anlaşılacağı üzere ateş yakmak, hayatta kalmak için ilk kuralımız...
Neyse fazla uzatmayayım.Şayet hayatın sıkıcı maratonluğundan sıkıldıysanız, biraz heyecan ve gerilim arıyorsanız doğru kitaptasınız.
Okuyacak dostlarıma keyifli okumalar dilerim.
Kitabımız iki öyküden oluşuyor.İlk öykümüz kitaba da adını veren "Bir Zanaatla Beklenmedik Karşılaşma" ikinci öykü ise "Prater'de İlkbahar".
Bu kitabı sipariş ederken, Stefan Zweig hayranlığım olduğu için, konusuna dahi bakmadım.Ama ilk öyküyü okumaya başlayınca zaten gerek olmadığını bir kez daha anladım ve tekrar Stefan Zweig'a hayran kaldım. Ne müthiş bir yazarsın...
İlk öykümüzün konusu:Pariste dolaşan kahramanımızın dikkatini yoksul bir adam çekiyor. Yaptığı haraketlerden dolayı yoksul adamı ilk başta sivil bir polis zannediyor. Ama adamın bir yankesici olduğunu anlıyor. Adamı daha da yakından takip etmeye başlıyor, öykü bunula birlikte gelişen olaylar zincirini anlatan müthiş, nefes kesen bir öyküye dönüşüyor.
Yazar yankesiciliğe çok farklı bir açıdan bakıyor.Yankesiciliği adeta bir sanat bir zanaat olarak görüyor. Stefan Zweig'ın müthiş anlatımı,öyküyü okuduğunuz her saniye sizi daha da içine çekiyor. Tam bir ustalık eseri.
Stefan Zweig 'ın ikinci öyküsünün konusu:Zengin bir hanımefendi at yarışı için dikime elbise veriyor.Fakat verdiği elbise gelmiyor. En azından yarışı izlemeye gitmeye karar veriyor. Dikkat çekmemek için dolabındaki en gösterişiz ve yoksul işi, elbisenin hanımefendi için bir anısı var ama bunu okuyarak öğrenin, elbiseyi buluyor ve sokağa zengin biri olarak değilde önceki yaşamı gibi yani yoksul bir köylü kızı gibi çıkmasıyla gelişen olaylar zincirini anlatıyor.
Okuyacak dostlarıma keyifli okumalar dilerim.
Okuduğum en fantastik konuya sahip kitaplardan biri. Anlatım da gayet akıcı ve güzel sadece kitabın sonu beni pek tatmin etmedi daha iyi bir sonu hak ediyordu.
Konusuna gelecek olursak. Bir askerin, doktorunun tavsiyesi üzerine dağ başında yalnız başına yaşayan bir ailenin evine konaklamaya gönderiliyor. Fakat askerimizin bilmediği bir şey var bu aile pek de normal değil...
Sanırım biraz daha anlatırsam kitabın heyecanı kaçabilir. Zira bu kitap hakkında ne kadar az şey bilirseniz okurken o kadar zevk alırsınız diye düşünüyorum.
Kitabı eleştirebileceğim noktalar : yazarın bu kitap için kullandığı dili(okuduğum tek kitabı) beğenmemem olabilir.Ayrıca ruh tahlilleri biraz yüzeysel kalmış daha detaylı olsa daha çarpıcı olabilirdi diye düşünüyorum.Ama her şeye rağmen yazarın bulunduğu dönemde böyle bir kitap yazması bile takdiri hak ediyor.
Konusuna gelince Trescott çiftliğinde çalışan Henry adında biri var. Çiftlikte yangın çıkması sonucu Trescott adlı kahramanımızın oğlu yangında mahsur kalıyor.Henry adlı kahramanımız yangına dalarak çocuğu kurtarıyor fakat Henry yüzünü yangında kaybediyor. Halk tarafından tamamen dışlanıyor, bir yaratıkmış gibi davranılıyor.Gören herkes Henry'den korkuyor ve kimse toplum içinde böyle birini istemiyor.
Aslında bu konu hakkında çok fazla nutuk çekilebilir ama neyi değiştirir ki? Olay aslında basit ve kitap içindeki bir diyalog cümlesi durumu çok güzel özetlemiş.
"Siz nasıl isterseniz öyle olacak Yargıç Bey"
Evet, aslında olay bu kadar basit.Biz nasıl görmek istersek öyle olacaklar.Normal bir insan gibi görürsek normal insan gibi olurlar bu kitaptaki halk gibi yaratık olarak görürsek yaratık olurlar...
"Siz nasıl isterseniz öyle olacak Yargıç Bey"
kitap içinde okurken çok normal bir cümle gibi duruyor aslında. Yazar normal bir cümle gibi mi yazdı yoksa benim düşündüğüm gibi bir anlam yükleyerek mi yazdı merak ettim doğrusu. Acaba çok mu anlam yükledim...
Stefan Zweig'dan kısa bir öykü daha...
Bir insan düşünün: şan, şöhret, para... güzel olan her şeye sahip e haliyle çevresinde ona hayranlık duyan, arkadaşlık eden, saygı duyan bir sürü de insan var. İşte öykümüzdeki anlatılan kahramanımız da tüm bunlara sahip. E her şeyin fazlası zarar tabii bu kadar güce sahip olarak büyüyen insan hep saygı duyulmak, beğenilmek ister. Tüm gözler onun üstünde olsun ister. Çıkarcı olur, insalara tepeden bakar...
Fakat kahramanımızın bütün bu sahip olduğu güç bulunduğu makamdan sürgün edilmesiyle son bulur. İşte yazar öyküde bu kahramanımızın sürgün edildikten sonra yaşadığı bunalımı, çöküşü çarpıcı bir dille anlatıyor.
Stefan Zweig'ın okuduğum kitaplarındaki ruh betimlemerini hep başarılı bulmuşumdur bu kitapta da yine harikaydı ve konusu da gayet güzeldi. Okuyacak dostlarıma keyifli okumalar dilerim.
