Canon Daddy
@CanonDaddy
Azərbaycan
1998
89 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
MÖ yaklaşık 1000 dolaylarında Mısır’da hayvanlarla cinsel ilişki, hayvana ve koşullara bağlı olarak hem lütuf hem de cezaydı. Arazilerdeki taştan sınır işaretlerine zarar veren bir adam, karısı ve çocuklarına eşek tarafından tecavüz edilmesiyle cezalandırılırken, keçilerle cinsel ilişkiye girmek ilahi adanmışlığın bir biçimi olarak değerlendiriliyordu. Sonrasında Herodot, keçilerin çoğu zaman doğurganlık tanrısı Pan’ın bedenlenmiş hali olarak görüldüğünü söyler bizlere. Aynı zamanda, kadınların tapınaklarda özel olarak eğitilmiş hayvanlarla çiftleşerek keçi tanrıya tapındığı sayısız örnek vardır.
Asurlularda bakire bir kıza tecavüz eden evli bir adam suçlu olarak görülürken, asıl cezayı karısı çekerdi. Hukuk, kadının tecavüz edilsin diye kurbanın babasına teslim edilmesini öngörüyordu.
Kadınlar kesin kanıt olmadan da zinayla suçlandığında da nehre atılmaları gündeme gelebiliyordu. “Nehir sınavı” diye bilinen işkenceyle, kadınlar suya atılarak haklarındaki iddiayı temizleyebiliyorlardı: Eğer hayatta kalırlarsa, masum oldukları ilan ediliyordu; boğulurlarsa da suçlu olduklarına hükmediliyordu. Her iki durumda da mesele karara bağlanmış oluyordu.
Yakındoğu’da evlilik dışı ilişki yaşayan kadınlar ya ölüm cezasına çarptırılıyor ya da önce acı çektirilip sonra öldürülüyordu ve bu cezalar hiç sorgulanmıyordu. Asıl hukuksal meseleler cezanın ne zaman ve kim tarafından uygulanacağıyla ilgiliydi. Karısının sadakatsizlik gösterdiğini öğrenen bir koca, kiralık katil mi tutmalıydı, yoksa infazı devlet mi gerçekleştirmeliydi? Adamın karısını veya az bir ihtimal de olsa, karısının sevgilisini affetmesine izin verilmeli miydi Onun kararı nihai miydi? MÖ yaklaşık 1770 dolaylarına denk gelen Sümerli Eshnunna krallığında affetmeye izin verilmiyordu. “[Bir eş] başka bir erkeğin kucağında yakalandığı gün yaşatılmamalı, öldürülmelidir.” Sonraki Mezopotamya kültürleri, kocaların kafasına göre hareket eden eşlerini öldürmeyip affetmelerine -eşlerinin sevgililerini de affetme koşuluyla- izin verdi. Diğer durumlarda kralların kocanın kararını kabul etmeyip değiştirme gücü vardı: günahkar çifti kocanın öldürme isteğine rağmen affedebiliyor ya da tam tersini yapabiliyordu.
Aslında antik dönemde yasa koyucuları hiçbir şey kadınların aldatmasından daha fazla uğraştırmıyordu ve çok az suç zina kadar ağır cezalarla sonuçlanıyordu.