Canon Daddy
@CanonDaddy
Azərbaycan
1998
89 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Sırf Yahudilerin komşuları erkek erkeğe sekse izin verdiği için bu tarz seks (kutsal kitaplar lezbiyen ilişkileri göz ardı eder) yasaklanmıştı. Nasıl ki, bölgede hayvanlarla seks yaygındı, aynı şekilde hemcinslerle ilişkiye yönelik de yumuşak bir tavır takınılmıştı. Tanrı buyruğuna dayanarak, Yahudi olmayan diğer toplumlarda “yapılanları yapmamak” Yahudilerin misyonu olduğundan, eşcinsel seks Yahudilerin onları reddederek kendilerini tanımladıkları “kerih yabancı” uygulamalardan sadece biriydi. Eğer İbranilerin düşmanları eşcinselliğe izin verdiyse, Yahudi hukukunun onu yasaklaması kaçınılmazdı.
Yahudilerin komşularından aldığı âdetlerden biri de sünnetti; İbranilerden çok önce, MÖ 3000’den beri Mısırlılar oğullarını ve ergen erkeklerini sünnet ediyorlardı. Mısırlı “sünnetçilerin” yerine getirdiği bu âdetle, 120 erkeğe kadar varan kalabalık bir grup aynı anda sünnet ediliyordu. Her ne kadar Tekvin 17:9-11’de İbrahim, erkeğin sünnet edilmesinin Tanrı ile takipçileri arasında bir “ahit” olduğu yönünde vahiy alsa da, bu âdetin muhtemelen İbranilerin Mısırlıların dayatmasıyla Mısır’dan çıkışıyla kurumsallaştığı söylenmektedir. Tedbir olsun diye İbraniler kendi kölelerinin yanı sıra parayla satın aldıkları bütün köleleri de sünnet ediyorlardı. Sünnet olmamak pis olmak demekti. Daha sonra sünnet geleneği Yakındoğu’ya yayıldı ve Müslümanlar arasında da yaygınlaştı (ancak İslam hukuku sünneti şart koşmadı).
Bir oğlanın üreme organının cerrahi operasyondan geçirilmesi imanın güçlü
bir beyanıdır; ama bu operasyonun oğlanın sonraki erotik deneyimlerini etkileme amacı taşıyıp taşımadığı sorusunun ucu açık kalmaktadır. Ortaçağda yaşamış Yahudi âlim Musa İbn Meymun, sünnetin cinsel arzuyu azalttığını ve bunun da iyi bir şey olduğunu savunur. Bu fikri savunan tek kişi o değildir. 19. yüzyılda sünnet, mastürbasyon yapma dürtüsünü azaltmak için başvurulan “çarelerden” biriydi. Bazı modern araştırmacılar bu yöntemin cinsel uyarılmayı yok ettiğini (“erotik hasar”) savunurlar. Sünnetin yaygın olduğu pek çok ülkede yetkililer “cinsel tepkilerini kışkırtmak için kadınların erkeklere oral seks (Berberilerin uyandırma çağrısı) yapmaya alışmaları gerektiğini” belirtirler.
Katı kıyafet yasaları, hem fahişeleri aralıksız teşhir edebilme hem de hangi
kadınların kiralanmaya müsait olduğunu açıklığa kavuşturma işlevlerini görüyordu. Sümerlerin en eski dönemlerinden beri evli kadınlar peçeliydi. Orta Asur döneminde bu gelenek, peçeyi üst sınıfların ayrıcalığı haline getiren katı bir yasaya dönüştü. Fahişelerin ve kölelerin peçe takmasına izin verilmezdi. Buna karşın bütün kız evlatlar, evli kadınlar, dullar ve mevki sahibi diğer kadınlar toplum içinde örtünürdü. Peçeyle yakalanan fahişelerin başından aşağıya sıcak zift dökülür ve elli kez vurularak dövülürdü. Bu cezalar onların bedenini deforme eder ve elbette fiyatlarını düşürürdü. Bu arada halkın içinde yüzlerini gizleyen köleler, kulaklarından ve elbiselerinden mahrum bırakılırdı.
Babilliler bütün kadınları belirli bir zaman tapınak fahişesi olarak çalışmaya
zorluyorlardı. Herodot’a göre: “Ülkenin yerlisi olan her kadın, hayatında bir kez de olsa Afrodit tapınağına gidip kendisini yabancı bir adama teslim etmeliydi.” Ancak bu görevi yerine getirdikten sonra oradan ayrılmalarına izin veriliyordu. Tapınaktaki manzara, kadınlar ve sürekli girip çıkan müşterilerle curcunalıydı. Zengin sınıflardan kadınlar, ortalıkta dolaşan düzinelerce müşteriyle örtülü arabaların içinde iş pişirirken, diğer kadınlar da yaya olarak ortalıkta arz-ı endam ediyorlardı. Erkeklerin toplanan kadınların arasından geçip seçebilmeleri için özel olarak dar yollar inşa ediliyordu. “Kadın bir kez oturduğunda, kucağına bir erkek gümüş bir para atıp yatmak için onu dışarı götürene kadar evine gitmesine izin verilmez,” diye devam ediyor Herodot. Çekici olanlar anında ayıklanırken, çirkinler bazen yıllarca tapınakta teşhir olunmaya zorlanıyordu. Kadınlar hizmetlerini sunduktan sonra tekrar yasaklar kapsamına alınıyordu.
Herodot alışveriş nesnesi olmuş bir kızı yazmıştır: Firavun Khufu’nun
(veya Cheops, MÖ 2589–2566) kızı. Ne var ki, kızın hayatı hiç de şatafatlı değildi. Babasının “ölüm anıtının” parasını ödemek için çalışmak zorunda kalmıştı:
[Khufu] parasız kaldığında kızını belli bir maaş karşılığında çalışması için
geneleve gönderdi. Maaşının ne kadar olduğunu bana söylemediler. Kız bunu sahiden yaptı, ayrıca kendi isteğiyle fazla mesai de yaptı; babasının ölümünden sonra geriye onu hatırlatacak bir şey bırakmaya niyet ettiği için müşterilerinin her birinden bir taş istedi ve bu taşlar (hikayeye göre) büyük piramidin önünde duran üç piramidin ortasındaki piramidi oluşturmaktadır ve yaklaşık kırk beş metre karedir.