kitap "Onun iki masalı vardı. Biri kendisinindi ve başka kimse bilmezdi. Ötekini ise dedesi anlatmıştı ona. Sonra ikisi de yok olup gitti." Diye başlayıp aslında olacakların mesajını bize çok net verirken;
"Çocuk kalbinin, çocuk ruhunun bağdaşamadığı her şeyi reddettin. İşte beni de teselli eden budur. Bir şimşek gibi yaşadın sen. Bir defa çaktın ve söndün. Şimşeği çaktıran göktür. Ve gök ebedidir. İşte budur beni teselli eden. Bir başka tesellim daha var: İnsandaki çocuk vicdanı, tohumdaki öz gibidir. Ve o öz olmadan tohum filizlenmez, gelişmez. Yeryüzünde bizi neler beklerse beklesin, insanoğlu doğdukça ve öldükçe, insanoğlu yaşadıkça, hak ve doğruluk denen şey de var olacaktır..."
Diye bitti keşke başında verilen satır sonda bizi şaşırtıp ters köşe yapsaydı ama o zaman sonda verdiği mesaj böyle olamayacaktı. Aytmatov cidden benim için sayılı güvenli kalelerden biri oldu. Ne okuyacağımı bilemediğim zaman iyi bir eser olacağına emin olduğum sayılı yazarlardan biri oldu ve iyi ki de öyle oldu...