Aman yarabbi! Sevmek bu muydu? İnsanı sanki bir mengene içinde sıkıp sıkıp da birisinin ayakları altına ezik, bitik, can çekişerek atmak isteyen bu öldürücü şey, sevmek bu muydu?
Henüz ölülerimin silsilesi bir sona ulaşmadı... Lakin bazen bu azap cehenneminde kıvrananlar o karanlıkların arasından feryat ederek, sanki ıstıraplarımla alay için kalkarlar ve karşımda alaycı ürkünç hayalleri dans eder...
Âh efendim
Aydınlığım seni karanlıklarda buluşumdan
Hiçbir deniz nasıl çoğaldığını unutmaz
Ey benim yolcum ey benim yolum
Ey benim ibtidâm ey benim sonum
Ey benim cennet çiçeğim
Düşüme değen incikâr tanesi, peygamber terim
Örselenen kalbinin kölesi ben değil miyim?