Yakup KAZDAL

“KADERDİ“ Diyeceğiz.

Ne olacak biliyor musun? İki yabancı kazanacak ve biz seninle “kaderdi” diyeceğiz.

Alıntı

Reklam

Yakup KAZDAL

Ahh, bilmek mi seni başkasının gölgesinde… Filistin gibi bu kalbim; yenik, mağlup ve biçare.

Şiir

Yakup KAZDAL

Hem yarısına ne kaldı ki şunun şurasında? ”Otuz beş yolun yarısı” diyen Cahit SITKI bile öldüyse kırk altısında, söylesene daha kaç adımım var sensizliğin acısında? Kaç haziran, kaç eylül, kaç zifiri gece, ne kadar göz yaşı?

Alıntı

Takip Önerileri

Yakup KAZDAL

Kalbi bir türlü aklıyla olan bu mutlak mağlubiyet yaşayacağı savaşta kılıç bırakmıyordu, oysa bir zamanlar kalbinin sesini susturmak konusunda ustaydı, şimdi ise kalbi binlerce kişilik bir süvari ordusunun karşısında tek başına dimdik ayakta durmaya çalışan bir şövalye gibi gardını asla indirmiyordu.Yağmur şiddetini arttırmış evden çıkmadan önce aynanın karşısında geçirdiği dakikalar boşa gitmişti. Aklı, tüm savaşına rağmen ona emir veriyordu. Vakit kaybetmemelisin, orada olmalısın, emaneti teslim etmelisin...

Gözlerini masadaki o kadına dikmişti. İçinde biriken her şey… o an alev aldı. Acı, artık sadece bir duygu değil; damarlarında dolaşan bir yanık halini almıştı. Tüm bedeni, bıçakların dans pistine dönüşmüştü sanki. Boğazında buz gibi sular kırılıyor, her nefes cam kesiği gibi içini kanatıyordu. Birçok şiirinde kelimelerle acının haritasını çizmeye çalışmıştı ama şimdi fark etti, hiçbir kelime buraya ulaşamıyordu. Dünyanın bütün dillerini öğrenmek istedi o anda, çünkü acısı yalnız Türkçe’ye, yalnız bir dilin yüreğine sığmıyordu. Tüm dillerde anlatmak istedi; Sanskritçe’de, Arapça’da, Eski Yunanca’da, Latince’de… Ama hiçbirinde karşılığı yoktu içinde taşıdığı o yanmanın…