Gelelim yine yalnız sana ve bana...
Şöyle yalnız ikimiz, göz göze, bir pencere önünde, yalnız ellerimizin fısıltısı, yıldızlarla dolu bir gecenin seslerini dinlesek! derim!..
Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum,konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde.
Sanki içimde derin bir hiçlik var.
Zülfü Livaneli 🌾
“Çok empati kuruyorsunuz Başkomserim, ne dünya bu kadar hassasiyeti kaldırır, ne insanlar bu kadar inceliği... Hakikat çok daha basittir, çok daha acımasız.”
Ahmet Ümit 🍂
"Ne anlatayım?"
"Öteki insanları ve bizi."
"Bizim gibi insanların ailesi yoktur. Az buçuk para kazanır, sonra da onu çarçur ederler. Ne yaptıkları, ne yaşadıkları kimsenin umurunda..."