Caner
@Cassta
7 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
ilk çocukluk yıllarımızda yaşadıklarımızın, ruhsal yaşantımızda silinmez izler bıraktığını, hiç kimse reddetmiyor. Ancak hafızamıza dönüp de hayatımızın sonuna kadar etkileri altında kalmak zorunda olduğumuz izlenimlerin neler olduğunu sorduğumuzda ya hiç cevap vermez ya da değeri kuşku uyandıran veya bulmaca gibi olan, nispeten az sayıda münferit anılara işaret ederiz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
çocukluk izlenimlerinin hafızamızda yer almamasına o kadar alışkınız ki bu izlenimlerin ardında saklı olan sorunu tespit edemiyoruz. Onları normalmiş gibi, çocuktaki ruhsal faaliyetlerin kökensel durumuna bağlama eğilimi gösteriyoruz.
Ama, baylar, kim övünür hastalığıyla, hava atmaya kalkar?
Ben de ne diyorum? Herkesin yaptığı şey bu...
Gariptir, insan her zaman yaptığı işin önemini ya da ne olduğunu fark etmez. Yapar sadece. Yapmak nedir mi ? Bilmek... En önemlisi bilmek değil midir?
paralaks s.441000Kitap
Kitaplarda okuduğun depresyon kelimesine bir cankurtaran gibi sarılırsın. Çünkü nedense hepimizde, maddi olsun, manevi olsun, bütün dertlerimize, bir isim takmak merakı vardır, bunu yapamazsak büsbütün çılgına döneriz. Mamafih insanlarda bu merak olmasa doktorlar açlıktan ölürlerdi.
