Mehmet
@CatSeven
Bankacı
Üniversite
14 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
İnsan niçin yaşadığını bilmezse günü gününe yaşamakla kalıyor; günün geçmesini, gecenin gelmesini beklemekten başka zevki olmuyor. Bugün nasıl yaşadım, sorusuna cevap vermeden uykuya dalıyor, ertesi gün gene aynı hayat.
Malum, kitabın dizisini herkes bilir. Kitap da dizinin çok kısa bir kesimi diyebilirim. Absürt komedi tarzı çok hoşuma gitmiyor ama Leyla ile Mecnun'un çok farklı bir çekiciliği var. Bir çok saçma konu ya da olayları öyle güzel aktarılmış ki gerek güncel gerek içimizde herkesin yaşayabileceği olayları içinde barındıran bir dizinin kitabını okumak da keyif verdi. Aslında diziden sonra kitabı çok kısa buldum. Kitabı dizide yer alan karakterler ve mekanlar gözümde canlanarak okudum. Bir çırpıda biten kitabın devam etmesini de istedim açıkçası. Bazıları absürt tarzı sevmez belki de kitaba ve beğenenlere de garipseyerek bakarlar ama şu bir gerçek ki yazım tarzı ve olay örgüsü sağlam ise kitabın okunurluğu da o kadar keyifli oluyor.
Öyle çok kitap okuyan biri değilimdir. Ama çok sevdiğim, değer verdiğim, hayatıma anlam katan bir güzel önerdi bu kitabı ve bir koşu alıp okumaya başladım. (Ki o güzel ne önerirse sorgusuz uygularım ;) ) Tabi kitabı önerirken sayfa sayısından hiç bahsetmemişti :) Kitabı elime alınca acaba nasıl biter bu kitap diye düşündüm bir süre. Okumaya başlayınca anlamsız şekilde kitabı elimden düşüremez oldum. Evet aşırı detay ve derinlemesine betimlemelere sahip ama buna rağmen akıp gidiyor. Daha kitabın başındayım, henüz saat sabahın 8:30'u ve Oblomov yeni uyanmıştı. Vakit öğlen olmuştu ama Oblomov hala yatağından çıkmadı. Tahminim 100'lü sayfalarda Oblomov yatağından çıkacak ve onu sürekli dışarıya çağıran arkadaşlarını dinleyip evinden çıkacak, belki de hiç evden çıkmayacak sonuçta Oblomov bu ;)
