Beyzanur çekiç
@Cbeyza
Seunwoo’nun bildiği kadarıyla, yaşamı kolaylaştıracak yöntemlerden bahseden insanlar,bu yöntemleri bilmeyen kişilere kıyasla hayatın içinde daha çok debelenen insanlardı.O kadar tükeniyorlardı ki ,artık tükenmek istemedikleri için sürekli farklı yollar bulmaya çalışıyorlardı.Hayata katlanma yolları, yaşamaya devam etme yolları…
İki insan bir araya geldiğinde ilk olarak atılabilecek en büyük kazığı atıyor ve “Nasılsın?” diye soruyor örneğin. Ne bileyim ben nasılım? Düşünsen çıldırırsın. Çok düşünmemeye çalışıyorum. Bir noktada şimdiki halimden çok daha iyi olacağıma eminim.
Asgar Farhadi’nin Bir Ayrılık filminde, evi terk eden karısının ardından kızıyla yalnız kalan baba, evvelinde tüm ev işlerini karısının üstüne yıkmış bir hıyar oğlu hıyar olduğu için, çamaşır makinesini nasıl çalıştıracağını bulamaz. Kızına sorar çaresizce. Çocuk da, “Annem dörde ayarlıyordu” gibi bir şey söyler. “Tamam,” der baba, “Bundan sonra her şeyi dörde ayarlıyoruz.”
İzlediğimden beri sık sık aklıma gelir bu sahne. Ayrılık ya da ölüm, fark etmez, bir yokluğun üstüne her şeyi yeniden yaşanabilir bir vakte ayarlamak gerekir, çok iyi biliyorum.