Küçük bir çocuk seslendi uzaktan
"Aydınlığı çizdim bak" dedi
Şaşkındım ben
Tüm sayfa siyaha boyalı ve kenarında bir delik
Üzülmesin diye çaktırmadım
Ama o anladı bakışlarımdan
Tebessümlerini sığdırdı etrafa
"Üzülme bu karanlık değil
Gündüz uzat gökyüzüne güneş doğar sayfana
Gece Dolunay'ı gönderir sana" dedi..
Şimdi bütün sayfalarım ondan karadır benim
Aydınlığı daha iyi görebilmek adına...
Eylem...