Bireyin ve toplumun hakikat yolculuğu Unutma ve Hatırlama diyalektiği üzerinden ele alınıyor. Karakoç’a göre unutuş, insanın varoluş gayesinden uzaklaşmasıdır; hatırlayış ise özüne, Allah’a ve hakikate yönelişin kapısıdır. Kitap, modern çağda kimliğini ve değerlerini yitiren insana güçlü bir uyarı niteliğine sahip diyebiliriz. Kitabın anafikri de şu cümle olabilir: “Hatırlamak, varlığın kalbine inmektir.”