Düşündüğün kadar varsın, gördüğün kadar bir dünyada yaşarsın. Bazı hisleri tanımlamak zordur. Açıklamak, anlatmak imkansız olur. Hayatta yaşadığımız hisleri anlatmak,anlayacakları anlamına gelmez. İnsanlar anlamak istediklerini anlarlar. Anlatamadıktan sonra bu hisler neye yarar ki, veya yaşayamadıktan sonra. Yaşatamadıktan sonra. Bunca acı bunca his bunca duygu ne için vardılar ne için doldurdular yüreğimizi. Şunu biliyorum ama, yaşadığım kadarıyla öğrendim, insan her ne hissederse hissetsin bunları hissettiği insana anlatınca değil, aklıyla baş başa kalıp düşündüğünde anlar ne olduklarını. Ki ben sadece boşluk hissediyorum ruhumda. Derin bir boşluk ve doldurulamayacakmış gibi. Hiç, hem de hiç doldurulamayacak. Bu boşluk mu içimde ki gerçeklik. Bu boşluk mu gerçek olan yaşadığım. Kelimelerin yok oluşun seyrediyorum. Pencereden düşüyorlar birer birer yıldızlı geceye. Uzak kaderlerin suları çağlıyor şimdi içimde. Yıldızlar dökülüyor içime sonsuzluktan.