Sevgilim ve ben... O kucağıma uzanmıştı.Dolunay, yapraklarının arasından her tarafımıza elmaslar saçıyordu. Ben elimle kalbimi dinliyordum. O saçımla yüzünü örtüyordu. Ben hüzünle ağlıyordum, o hafifçe gülümsüyordu. Sanki benim gözümden bir damla yaş düştükçe onun yüzünde bir taze gül açılıyordu. Çevremizdeki her şey bizi kıskanıyor gibiydi. Ötüşen bülbüller, çağlayan sular...