Ben bu kulaklara göre ağız değilim... Nietzsche
Kızları için var olan bir anne. Hem biyolojik hem koruyucu şanslı birisi
Başka sosyal medya hesabım yoktur
O amansız yangında çocuklarımı kaybettiğimde ilk olarak dini duygularımı sorgulayacaktım. Fakat buna yeltenecek gücü kendimde bulamıyordum. Çünkü bunu yaparsam Tanrı'yı incitme ihtimalim çok yüksekti. Nihayetinde, çocuklarım bir tabloysa ben en fazla o tabloyu çizen fırça olabilirdim. Tanrı ise o fırçayı tutan eldi.
Türkiye'de kızlar, bir günlüğüne kraliçe olacakları bir töreni idealize ederek, onlara söylendiği gibi o günün "ömürlerinin en mutlu günü" olacağına gerçekten inanarak yetiştiriliyorlar. Halbuki kendilerinin de başkalarının da o törenden sonra onlar için öngördüğü hayat, kraliçenin hizmetçisinin hayatı. Sarayın büyük, eşyaların güzel olması, bu gerçeği değiştirmiyor.
"Ama ben Anne'yim!" diyen hiçbir anne iyi olamaz. Hatta "Ben Anne'yim!" demeleri , hiçbir zaman iyi anne olmadıklarının kanıtıdır. Vaktiyle iyi annelik etmiş biri, sonradan da " Ben Anne'yim!" diye konuşmaz. Anneler Tanrı değildir. Olmamalıdır da. Anneler her türlü hatayla, zaafla malul, ölümlü insanlardır.