Kitab mənə Çərpələng uçuranı xatırlatdı. Orada da hadisələr uşağların gözündən canlanır. Amma kitabda çox təsir edici yer görmedim. Attikus iti öldürür, sonra zenci qətlə yetirilir, Jan Luizaya hücum olunur amma qatil özü müəmmalı şəkildə ölür. Yəni əsər bir növ yazarın sanki uşaqlıq xatirələrindən bəhs edirdi. Çox istədimki əsərdə qırılma yeri olsun və dayanmadan oxuyum. Amma olmadı. Əsər yekun etibarı ilə insanları mehriban olmağa səsləyir və elədidə. Məsələn Jan luizanın nitqi atasını öldürməyə gələn qolu zorluların əlindən xilas edir. Təqdirə layiqdir. Amma istərdimki Zəncinin ölümünə və ya əsərdə Boo Radleyi daha ön plana çəkə bilərdi. Amma əsər edə biləceyindən daha azını edib. Yenədə oxumağa dəyər
19 yüzyıl efsanesine göre Gerçek ve Yalan bir gün buluşurlar. Yalan doğruyu söyler ve "Bugün hava çok güzel" der.
Gerçek etrafına bakar ve gözlerini gökyüzüne kaldırır. Gün gerçekten çok güzeldir.
Bir kuyunun önüne gelene kadar birlikte çok zaman geçirirler.
Yalan tekrar doğruyu söyler ve "Su çok güzel, birlikte banyo yapalım!" der.
Gerçek, bir kez daha şüpheci bir şekilde suya dokunur. Su gerçekten çok güzeldir.
Soyunur ve yüzmeye başlarlar birlikte. Yalan bir anda sudan çıkar, gerçeğin kıyafetlerini giyerek kaçar ve kayıplara karışır.
Kızgın Gerçek kuyudan çıkar, yalanı bulmak ve kıyafetlerini geri almak için her yeri aramaya başlar.
Dünyada çıplak gerçeği görenler onu hor görür ve öfkeyle bakarlar ona.
Zavallı gerçek kuyuya geri döner ve sonsuza dek ortadan kaybolur.