“Öyle deme Komutan! Seni komutanlık makamına yükselten öğretmenlerin değil midir? Bence, ne yapılsa iki insanın hakkı ödenmez. Bunlar: öğretmen ile annedir ;( ...”
Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi. Kolları, başı hep dermansız bırakan, yastıkta öbür yana dönme isteğini bile söndüren bir şey..