M
@Ceylanew
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İşte bunlar hep yeniden bir toplum düzeni oluşturma düşüncesinin ürünleri.
Toplumu gerekçe değiştiremiyoruz bari romanlarda değiştirelim.
Ben toplumcu değil bireyselciyimdir. O sebeple bu tür romanlar ilgimi pek çekmiyor. Ancak kurgusu için okunabilir tabiki. Eğer bireyselliği savunan biriyseniz bu tür romanlar sizin için zevkli olmayacaktır. Ancak şu tür sorular roman içerisinde sorulabilir; işte bireyselcilik iyi midir, olması gereken midir, toplum olarak yaşamak ne kazandırır, toplumu yeniden şekillendirebilir miyiz?
Roth'un kalemini sevdim. Akıcı bir dille anlatıyor. Birinci tekil şahıs kullanması akıllıca olmuş.
NUMA Dosyaları'nın yedinci kitabı olan bu romanın sonunda Dan Brown tarzı bir bitiriş var.
Genel ilerleyişi akıcı olan romanda Hz. Süleyman ile ilgili bilgilere sahip oluyoruz. Kahramanlarımızın yolu bir ara Türkiye'ye de düşüyor.
Çalınan bir heykelin peşinde tarih kokan, soluk soluğa bir kovalamaca.
Grange'in okuduğum ikinci kitabı idi.
Grange'in en iyi iki kitapları bence ilk iki kitabı. Yani Leyleklerin Uçuşu ve Kızıl Nehirler.
Kitabı elinizden bırakamayacağınız kurgular vardır. Bu kitap öyle bir kitap işte. Grange Avrupa'dan başlıyor ve kısa da olsa ülkemizden geçip Afrika'ya varıyor ve konuyu Hindistan'da bitiriyor.
Grange'in en büyük artılarından birisi bence farklı farklı ülkelerde anlatıyor olması romanlarını. Okur her bir ülkedeki macerayı farklı bir romanmış gibi görüyor ve böylelikle hem roman elinizden düşmüyor hemde okunabilirliği arttırmış oluyor.
