yalnızca sesimin yarattığı titreşimler iyi geliyordu bana. Belki de yalnızlıktan kurtulmak için gölgemle konuşuyordum. Derken inanılmaz bir şey gördüm, kapı açıldı ve o kahpe girdi içeri. Demek ara sıra da olsa beni düşünüyordu, buna da şükür! Yaşadığımı o da biliyordu demek, acı çektiğimi, ölmekte olduğumu...
Şükürler olsun! Fakat onun yüzünden ölmekte olduğumu biliyor muydu acaba? Bunu öğrenmek istiyordum, bilseydi yeryüzündeki en bahtiyar adam ben olurdum!