Anlıyordum ki fakirlik ve ucuzluk aynı şeyi, biri insana biri eşyaya mahsus; ikisi de sevilmiyor, ikisinde de tüm samimiyetine rağmen değersizleşiyorsun.
Güç ve başarı ahlakın üstündedir, kınamanin da ötesinde. O halde demek ki ne yaptığınız değil nasıl yaptığınız ve adını ne koyduğunuz önemli. İnsanın içinde, derinliklerinde bir denetleme mekanizması var mı, insanı durduran ya da cezalandıran bir mekanizma? Görünüşe göre yok. Sadece başarısızlık cezalandiriliyor. Aslında suçlu yakalanmadigi taktirde hiçbir suç işlenmiş değildir.