R. mektupu titreyen ellerinden bırkatı. Sonra uzun uzun düşündü. Duygularıyla bir şeyler hatırlayacakmış gibi hissediyor ama hatırlayamıyordu. Sanki tüm bu siluetleri rüyasında, derin rüyalarda sıkça görmüş gibiydi ama hepsi bir rüyaydı sadece.
İrkildi; sanki kapı kendiliğinden açılıvermiş, huzur dolu odasına bir başka dünyadan soğuk bir rüzgar esmişti. Bir ölümü hissetti, ölümsüz bir aşkı hissetti; ruhunda bir şey yarılıp açıldı ve uzaklardaki düşsel bir müziğe kulak kabartır gibi coşkuyla düşündü görünmez kadını…