✓ "Şimdi söyle İbrahim, ben bu dünyadan sağ mı gittim, ölü mü kaldım..."
✓ "Ben mi suçluyum şimdi, bu kadar günahkar varken çiçeği koparan adama kızdım diye."
"Piraye öldü aşkından yine de dönmedi Nazım'a."
"Tanrım gülleri ve sessiz harfleri koru!"
"Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde
şu dünyanın ıssızlığı.
Tanrı kimsenin başına vermesin
böyle bir yalnızlığı!"
"Ve şimdi şöyle dua ediyorum Tanrı’ya: Olanlar oldu Tanrım. Bütün bu olanların ağırlığından beni kolla!", 10 Mart
Yaşanan her şey zamanla soluyordu. Öyle bir soluyordu ki belli belirsiz bir iz bırakıyordu arkasında. İnsan bu ize bakıyor ama yaşandığından emin olamıyordu.
Hayatın böyle bir özelliği vardı.
Ne zaman döneceksin? diye sordu tanrısı.
Tanrı olan sensin, senin bilmen gerekmiyor mu?
Gelecegi gören türden bir tanrı değilim ben, biliyosun dedi tanrısı, senin kişisel tanrınım, zihninin tanrısıyım. O zaman zihnimin içini bilmen gerekmiyor mu?
Zihninin içi çok karışık.
Gitmek zor değil dedi, kalmak imkânsız.
Ya dönüş?
Mütemmim cüz olamadım hiçbir aşka Pollyanna
Bir kitaba bir cüz olamadım.
Yukarıdan aşağı, yedi harfli battal boy bir intiharı denedim.
Hiçbir bulmacayı tamamlayamadım.
Bir kediyi okşasam ellerim yumuşardı
Biri okşasam bir yumuşardı
Bire"BiR" olamadım.