✓ "Şimdi söyle İbrahim, ben bu dünyadan sağ mı gittim, ölü mü kaldım..."
✓ "Ben mi suçluyum şimdi, bu kadar günahkar varken çiçeği koparan adama kızdım diye."
"Piraye öldü aşkından yine de dönmedi Nazım'a."
"Tanrım gülleri ve sessiz harfleri koru!"
"Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde
şu dünyanın ıssızlığı.
Tanrı kimsenin başına vermesin
böyle bir yalnızlığı!"
"Ve şimdi şöyle dua ediyorum Tanrı’ya: Olanlar oldu Tanrım. Bütün bu olanların ağırlığından beni kolla!", 10 Mart
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ağzından çıkan kelimeleri evvela kısa bir sessizlik içinde düşünürdü. Hangisi daha çok acıtacak, en yaralayıcı hangisi, en can yakıcı olan nedir seçerdi.
Kelimeler onun elinde bir jilete dönüşürdü. Karşısındaki insanın vücudunda sabırla, ince ince kesikler açardı, akan kandan bitap düşmesini, acıya karşı koyacak dermanı yitirmesini seyretmekten zevk duyuyordu.
“Her şeyin gölge olduğunu bir kere fark edince, artık can acısa da bir acımasa da bir.
O zaman bitmez zannettigin her türlü çile de biter.
Hem öyle bir biter ki artık bitse de fark etmez bitmese de fark etmez.”