"Zaman her şeyin ilacı dediler" defalarca. Aslında böyle gecelerde tam aksine zamanın hiçbir şeye ilaç olmadığını idrak ediyor. Zaman acıyı derinleştirip canlandırıyor, her defasında daha yoğun biçimde.
Aşık oldun mu bir kere akıl beden evini terk edip gider.Mecnun'un hali bir çeşit görmezlik halidir. Kimsin? derler "Leyla'yım" der, nereye? derler "Leyla'ya" der, nereden? derler "Leyla'dan"der. İşte o vakit benlikten çıkıp gider insan. Leyla'ya bakar, Leyla'ya uyanır, Leyla'ya yürür...
Dostluklarımız, sosyal medyada paylaşılan gönderilerin altına bırakılan tekdüze kalp işaretlerine indirgenmişti. Bu çağın merakı ve inceliği bundan ibaretti artık. Elbette buna "haberleşme" denirse.
Kitaplar hayata tutunmanın başka bir yolu. İçinde kaybolursun ama sonunda kendini bulursun. Hem acıyı hem sevinci tanırsın onlarla. Kitap, insanın kendi içinden geçen uzun bir yoldur.