“Düşün ne olur, bir görebilirse insan güzelliğin kendini; her şeyden soyunmuş, aramış, katıksız! İnsanın tenine, bedenini, rengine, daha bir süre ıvır zıvırına bulanmış güzelliği değil, bir tek görünüşüyle Tanrı güzelliğini! Böyle bir güzelliğe gözlerini kaldırıp bakmanın, onunla kaynaşmanın yolunu bulanın hayatını küçümseye bilirmisin?”