Cisim
@Cisim
Şu anda okuduğu kitap
Bir kitabı bitirdiğimde niyeyse ağlıyorum. Farkında olmadan burnumun direği sızlıyor. Sonra birkaç damla gözyaşı. Bittiğine mi ağlıyorum? Yoksa içinde ki konuya mı? Veyahut konunun benim için yarım kaldığını düşündüğüm için mi? Hiç bilmiyorum.
İskender Pala – Katre-i matem kitabını Pazartesi günü başladım ve Cuma mübarek günü de fırsat bilip bitiriverdim. Öncelikle İskender Pala hayranı olduğumu belirteyim ki yapacağım yorumlar da yanlış anlaşılmalar olmasın.
Sayın Pala’nın bu zamana kadar birçok kitabını okudum. Özellikle Efsane kitabına hayran kalmıştım. Ama bugün bundan vazgeçtim ve Katre-i Matem’i başköşeye koydum. Tarih ve Polisiye romanları seven birine ikisi bir arada olmuş bu kitap. Her sayfasında heyecanımın zirveyi gördüğü, yeri geldiğinde gözyaşlarıma hâkim olamadığım ve bir saltanat nasıl bu hale geldi diye iç geçirdiğim olayları o andaymışım gibi yaşadım.
Bilindiği üzere İskender Pala bu kitabı kendisi yazmamış müzayede satın aldığı yazmayı sadeleştirmiş. Pala böyle güzel bir eseri sadeleştirdiği için gözümde bin kat daha değerli hale geldi. Ve tabi bunu kuyucusu ile de paylaştığı içinde…
Bölüm bitiminde yazılan derkenarlar kitaba ayrı bir lezzet katmış. Kitap içinde ki divan şiirlerinin de tercümelerinin sayfanın altında oluşu ne okuduğumuzu bilmemiz açısından harikulade olmuş. Ve Damat İbrahim’e üzüldüm. Belki zevki sefaya düşkündü kim bilir ama vatanın selameti için de boş duran biri değildi elbette. Kara Şahin’e üzülürken Bimarhane’deki yangının anlatılışından oradaymışım da yanıyormuşum gibi acı çektim.
Kitabı bitirdiğim de bu imparatorluk neler görmüş neler geçirmiş dedim. Ve son nokta olarak ; İhtilali ülkeye selamet getirmek için yapanların en büyük zarar verdiğini bir kez daha gördüm.
Yazmayı yazan zat-ı muhterem’e Allahtan Rahmet dilenip,
Ve 3 hafta'nın sonunda bitti !
Herkesin hastası olduğu bir kitap evet! Özellikle sosyal medyada Oğuz Atay'a ait cümle paylaşımları yapılmaya başlandıktan sonra popüler olmaya başladı.
Kitabın yazım tarzı ağdalı mı ağdalı. Başı sonu belli değil. Tasvirler belli değil. Kimin nerede konuştuğu belli değil. İlk başlarda sırf bu sebepler yüzünden bırakmak üzereydim ki ilerleyen sayfalarda bu biraz daha değişti.
Sonlara doğru ise daha da keyif verici oldu. Fakat şunu belirtmeliyim ki oturup ; Ne kattı bu bana diye düşündüğüm de; şunu kattı diyemiyorum. Hatta şizofrene bağlattı belli bi yerden sonra. Okunur mu ? Kim bilir ? Zevk meselesi. Tutunamayanlar kitabını okur muyum ? 2 - 3 Ay sonra belki.
Kısa soluklu mola vermek için okumaya başladığım kitaptı fakat beni acayip sarsan ve bir an önce bitireyim diye bırakamadığım güzel bir kitaptı.
İnsanlar gerçekten hiçlikte duyularını kaybeder mi? Uzun süre tek başına hiç bir şey olmayan bir oda da olmak sizi ne kadar değiştirir?
Czentovic’in yapısı ilgisini çekerken nasıl oldu da konu Dr. B.'ye geldi ki? dedirtti. Peki Czentovic'in hikayesine ne olacaktı diye deli sorularla bıraktı.
Kitabı okurken yazarın kendisininde yazarken nasıl bir ruh halinde olduğunu hissediyorsunuz. Okumanız gereken güzel bir kitap.
