Cemal Zorlu
@CmlZrl07
Hayatım boyunca tek bir düşünceye saplanıp kalmış, monoman insanların her türü hep dikkatimi çekmiştir, çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir; özellikle dünyaya sırt çevirmiş gibi gözüken bu tür insanlar, özel malzemeleriyle kendilerine karıncalar gibi tuhaf ve gerçekten bir defaya özgü küçük bir dünya modeli inşa ederler.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Stefan Zweig'ın "Satranç" kitabı, sadece satranç oyununun stratejik derinliğini değil, aynı zamanda insan doğasının karanlık yönlerini ve totaliter rejimlerin insan hayatı üzerindeki hem psikolojik hem de fiziksel etkilerini aktarmaktadır. Yazar bu eserini 1938-1942 yıllarında Brezilya’da sürgündeyken yazmıştır. Eserinde Nazi Almanya’sının, Avrupa’nın aydın insanını nasıl karanlığa, hiçliğe ve ruhsal bunalıma sürüklediğini anlatmaktadır. Stefan Zweig’ın intihar etmeden sadece birkaç ay önce bu eserini yazdığını düşünürsek, bu eser ikinci dünya savaşı sırasında ölmüş olan insanlığa bir veda mektubu niteliği taşımaktadır. Stefan Zweig'ın insan zihninin derinliklerine inmesini, toplumsal eleştirilerini ve bunları eserine kusursuz bir akıcılıkta aktarmasını büyük bir hayranlıkla okudum.
Hikaye II. Dünya Savaşı'nın gölgesinde, bir transatlantik gemisi üzerinde geçmektedir. Bu gemi sıradan bir gemi olmamakla beraber pek çok iyi satranç oyuncusunu barındırmaktadır. Bu oyunculardan biri de Mirko Czentovic'dir. Czentovic küçük yaşlarda babasının ölümü üzerine bir rahibin yanında kalmaya başlamıştır ve bu rahibin arkadaşı vasıtasıyla satranç yetenekleri fark edilmiştir. Czentovic her türlü estetik düşünceden ve sosyal becerilerden yoksun olmasına rağmen olağanüstü derecede satranç yeteneğine sahip biridir. Bu yeteneği sayesinde, çok kısa sürede küçük bir kasabada başlayan satranç müsabakalarından dünya satranç şampiyonluğuna ve daha pek çok başarıya imza atmıştır.
McConnor ise çok hırslı bir satranç oyuncusudur ve Czentovic’in gemide olduğunu öğrenince ona meydan okur. İlk maç Czentovic için çocuk oyuncağıdır ancak ikinci maçta hiç beklenmeyen bir olay yaşanır: seyircilerden biri oyuna müdahale eder ve Czentovic lehine olan müsabaka beklenmedik şekilde berabere biter. Herkes
Yeryüzünde insanoğlu için kendi yasasının dışında bir yaşa olmadığını ve hiçbir şeyin birine bağlı olmak kadar insanı hayata bağlamadığını hisseti
