Zaten hep böyle olurdu. Tehlikenin, sıkıntının zirve yaptığı anlarda içimi garip bir umursamazlık sarardı. Bu umursamazlık, boş vermişlik benim için adeta bir can simidi gibiydi.
-Bak ama, Jem bana kalırsa tek tür bir insan var. İnsanların hepsi insan.
+ Ben de öyle düşünmüştüm. Senin yaşındayken. Yalnızca tek tür bir insan varsa, o zaman neden hiç geçinemiyorlar? Hepsi birbirine benziyorsa, niçin özel bir çaba harcayarak birbirlerini aşağılıyorlar.