Ayşe
@Cobancevgeni
3 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
"Nedem bu mülk-i dünyayı usandım cümle varından
Çü bildim bî-bekâdır yüz çevirdim ben diyarından"
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Ölüm ansızın gelmez, insan beklemeyi unutur..."
"İnsan kalbinde bu dünyada hiçbir şeyin tatmin edemediği bir arzu ve kimsenin gideremediği bir ihtiyaç vardır. İşte bu arzu ve ihtiyacın bu dünyada giderilemeyişi insanın bir başka dünya için yaratılmış olduğunun göstergesidir."
"...affetmekten kastımız, istense de bir daha hatırlayamadığımız silmelerin adı olmalıdır. Kalplerimizi birbirimize karşı arındırdığımız bir dünyada kulluğumuz daha başarılı olacaktır, şeytan bizden biraz daha uzak olacaktır. Allah'ın affını bekleyen insanlar olarak birbirimizi affetmeye mecburuz."
Gündüzleri sokakta hırpani kılıkla dolaşırdı. Çocukların en büyük eğlencesiydi. Gördüklerinde hemen yerden taş toplar, atmaya başlarlardı. Kaçar, çocuklar taşlar; diğer sokaktan dolanır tekrar gelir, çocuklar yine taşlardı. Adı, Taşlatan'a çıkmıştı. Geceleri nöbetçi eczanelere giderdi. Bütün eczacılar tanırdı. Onlara yârenlik eder, saatlerce eczanede otururdu. Çok sevdiği bir doktor vardı, onu kollardı. Acil çağrıldığında yoluna çıkar, "Doktor acele etme, çocuk gitti" derdi. Doktor hastaneye gittiğinde yaralı çocuğun öldüğünü öğrenirdi. Bir başka gece,"Doktor telâşlanma, hastan iyileşecek" derdi. Ölümcül hastanın iyi olduğunu görürdü doktor. Bir gün, "Kendini niye taşlatıyorsun Hüseyin" diye sordu. "Taif sünneti bu, doktor" dedi.
