Şiirin olası pek çok tanımından biri, şairlere dair basmakalıp kanaatlerin kuru toprağında filizlenir. Şairlerin otomobil kullanamadıkları, çocuk sahibi olmak istemedikleri, doğru düzgün mangal yakamadıkları, bahşiş verirken utandıkları ve kolay âşık oldukları düşünülür. Ama bunlar şiirin umurunda bile değildir. Şiir, şairi kim olduğuna, hayatta neyi başarıp neyi başaramadığına bakmaksızın çağırır.
Şiir, şairi çağırır.
Çocukluğun cahillik ve delilikle komşu yerlerinde dolaşıyordum. Şairler de bence bütün hayatları boyunca aşağı yukarı aynı yerlerde dolaşır ya da dolaşmaya çalışır.