Nisâ ︎
@Compassion
Dünyanın en güzel şiir kitabı, bu oydu :)Edebiyat
Cemal Süreya'nın şiirlerine aşık bir okur olarak tüm dizelerinin toplandığı bu kitap beni çok mutlu etti.
Bütün şiirlerini aynı kitapta okuyunca gördüm ki, tarihler değiştikçe şairin şiir anlayışı, daha doğrusu şiiri hissetme biçimi de değişmiş. Ama hep güzel, hep dokunaklı kalmış. Ve tabi ki II. Yeni'nin belki de en başarılı şairinden bahsettiğimiz için bazı dizeleri oldukça soyut ve biraz anlaşılmaz kalmış. Aşka aşık etti :)
İlk defa sahaftan edindiğim bir kitap oldu ayrıca. Benden önce kim bilir kim tarafından okundu :) Bu hissiyatla okumak da çok güzeldi. Kapaktaki o muazzam Cemal Süreya fotoğrafı da, yeni öğrendim, merhum fotoğrafçı Ara Güler'e aitmiş.
Bence sürekli olarak sayfaları karıştırılmalı, dizeleri sık sık okunmalı. Kısaca harikulade bir eserdi.
Cemal Süreya 
Sevda Sözleri
Cemal Süreya Sevda SözleriReklam
Başlarda sonunu getirememekten korkacak kadar sıkılıp bitirdiğimde üzüldüğüm harika bir kitaptı. Çok geç okuduğumu düşündüm ve üzüldüm bir an. Varoluşsal sancılar içindeyim, çok şaşırttı ve her şeyin arka planını düşünmeye sevk etti.
Tereza'nın kaygılarını, Tomas'ın düşüncelerini hala irdeliyorum. Dört karakter üzerinden verilmek istenen mesajları (Eğer gerçekten veriliyorsa) aldım galiba. Tomas ve Tereza’nın birlikteliğinde Tomas baskın ve üstün. Sabina ve Franz arasında da aynı şekilde Sabina. İnsan ve aşk ilişkilerinin bireyler üzerindeki etkisini be düşüncelerini öyle bir anlattı ki şaşırmadan edemedim.
Keşke daha önceden okusaydım
- Spoiler içerebilir -
Tereza’nın rüyaları... Çok ürkütücü, gerçekten böyle bir kadın var mıdır acaba
Prag'ın komünistlerce işgal edilmesi, bir yerde Stalin ve oğlu ile ilgili detay ve onu başka bir olayla bağdaştırma...
Daha yazılacak bir çok şey var elbette. Kısaca benim çok beğendiğim ve üzerinde uzun süre düşündüğüm, içinde yaşadığım bir kitap oldu. Herkes okumalı.
Dünya ne kötü bir yer, insanlar ne tehlikeliEdebiyat
Kürk Mantolu Madonna ve İçimizdeki Şeytan'ı okuduktan ve bu kitaplardan sonra bende Sabahattin Ali hayranlığı ortaya çıktıktan sonra, nihayet Kuyucaklı Yusuf ile devam ettim.
"Yazarın en iyi romanı" olduğunu neredeyse tüm arkadaşlarımdan duymuştum. Kendi adıma, en iyi romanının hala "İçimizdeki Şeytan" olduğunu düşünüyorum :) Ama Kuyucaklı Yusuf, gerçekten bence Türk Edebiyatında önemli bir köşe taşı.
Sabahattin Ali'nin hayatını bayağı bir araştırıp şiirleriyle meşgul olduktan sonra başlamıştım okumaya. Bu yüzden hislerime dayanarak söylüyorum ki, bence Kuyucaklı Yusuf büyük miktarda Sabahattin Ali. Yani onun hisleri, onun düşünceleri ve onun kızgınlıklarını okuyoruz.
Kitap boyunca kah öfkeden dişlerimi sıktım, kah hüzünle gözyaşlarımı akıttım. Ama mutlu olduğum bir kısım olmaz mı ya rabbi, çok üzüldüm her sayfasında :) Birkaç heyecanlandıran yer dışında maalesef hiç tebessüm edemedim. Ama bu iyi bir şey sanırım, yazarın vermek istediği mesajlar ve duygu yoğunluğu beni bir süre çevreden ayrı tutacak, rüyalarımda yer edecek çünkü :)
Oldukça çarpıcı bir biçimde başlıyor roman:
"1903 senesi sonbaharında ve yağmurlu bir gecede Aydın'ın Nazilli kazasına yakın Kuyucak köyünü eşkıyalar bastılar ve bir ları kocayı öldürdüler."
Bu girişten sonra, içimde kuşku yoktu ya, dedim: İşte beni günlerce tesiri altına alacak başka bir kitaba başladım.
Taşranın ağalık sistemine ve bu yörelerdeki zorbalığa keskin bir eleştiriyle değinmiş yazar.
Bu kitap, bana yalnızlığın ne kadar güvenli; insanların ise ne denli korkutucu derecede güvensiz olduğunu hatırlattı. Yaşadığı toplumun vicdansızlığına ve karaktersizliğine ayak uyduramayan zavallı bir delikanlının hislerini, üzüntülerini ve davranışlarını okurken bizzat kendim yaşadım. Ve şunu fark ettim: Yusuf, yaşadığı bu elim olayların
Her satırında, her cümlesinde ayrı bir yaşanmışlık var. Ben gerçekten her dizede oturup düşündüm. İnsanın ruhuna, kalbine ve en çok unutulmaya yüz tutan vicdanına sesleniyor. İnsanı, kardeşliği ve mücadeleyi bu şiirlerde bulmak mümkün...
Zaten Ahmet Kaya'nın birçok şarkısının Hasan Hüseyin Korkmazgil şiirlerinden bestelendiğini biliyor olmak beni bu şiir kitabına davet etti.
''Acı çekmek özgürlükse özgürdük ikimiz de...''
Okuduğum kitapların üzerime hatrı sayılır bir süre boyunca etki ettiğini zaten tecrübe etmiştim. Ama 1984, hepsinden de uzun bir süredir beni etkisi altına aldı.
Kitabı üçüncü okuyuşum. İlk okuduğumda küçüktüm. Şunu söylemeliyim ki bu kitap belirli bir birikimle okunmalı. Anlaşılması zor, en önemlisi de günümüze olan mesajlarını alabilmek gerçekten bir birikim istiyor.
Yaşadığımız dönemle ilişkilendirmeden edemedim. Ve sonu beni inanılmaz şaşırtmıştı.
Kesinlikle okunmalı, irdelenmeli ve özümsenmeli.
Reklam