Ahmet Emin Güler
@Culerin
ÇırpınışSanat
Sanat insanın elinde olan en iyi şeyleri: Umudu, İnancı, Aşkı, Güzelliği, Duayı... ya da umut ettiği, düşlediği şeyleri... onaylar, güçlendirir, berkitir; kök salmasını sağlar onların. Yüzme bilmeden suya atlayan bir insanın bedeni(kendisi değil), boğulmamak için içgüdüsel birtakım hareketler yapar, kendini kurtarmaya çalışır. Sanat da insanlığın manevi boğuluşunu önlemeyi amaçlayan bir içgüdüye benzer. İnsanlığın manevi içgüdüsü, sanatçıda tecessüm eder. Sanatta ise insanoğlunun sonsuz ve yüce olana, yüceler yücesine doğru atılışı tecelli eder, hem de çoğu kez günahkâr sanatçının kendisine rağmen.
Reklam
MutlulukHayat ve İnsan
Rusya'da yazar Korolenko'nun "İnsan" güya "mutlu olmak, kuş uçmak için yaratılmıştır" sözü pek sevilir, sık yinelenir. İnsanın varoluşsal sorunlarının özüne bu kadar aykırı, bu kadar uzak bir düşünce olamaz! İnsan için mutluluk ne demektir, ne anlama gelir? Tatmin olmuşluk? Uyum? "Dursana bir dakika, çok güzelsin!"? Ama gözü somut ve sonlu, elde edilebilir şeylerde değil, sürekli sonsuzlukta olan insanoğlu hiçbir zaman tatmin olamaz... Heyhat ki toplumsal kurumların bir türevi, kopyası ya da karikatürü olmaktan öte bir niteliği bulunmayan kilise bile, insandaki bu Mutlak açlığını gideremez. Bugün kilise hâlâ, maddeci teknolojik üstünlüğe doğru yönelimi, manevi bir uyanış çağrısıyla dengeme yeteneğini gösterebilmiş değildir.
Çaba gösterilmiş özgürlükÖzgürlük
Bu konuyla ilgili olarak Batı'nın, üzerinde uzun uzun düşünülmesi gereken büyük bir deneyim zenginliği bulunuyor. Batı'nın demokratik özgürlüklere sahip olduğuna kuşku yok, buna karşın Batı'nın özgür yurttaşlarının içinde bulundukları manevi kriz de ortada. Öyleyse mesele nedir? Bireye tüm kişisel hak ve özgürlükler tanınmış olmasına karşın, Batı'da bireyle toplum arasındaki çatışma nasıl bu kadar şiddetlenebilmiştir? Batı'nın yaşadığı deneyimin bize gösterdiği şey sanırım şu: Özgürlük insana tıpkı bir pınar suyu gibi, hiçbir bedel ödemeden, hiçbir maddi manevi çaba göstermeden hazır bir veri olarak sunuldu mu, hayatını daha iyiye doğru değiştirme yolunda insanın bu özgürlüğün nimetlerinden yararlanması imkânsızlaşıyor. Manevi bir çabayla bedeli ödenmemiş hiçbir özgürlük insanı tatmin etmiyor. Dış belirtiler açısından da insanın esasta özgür olmadığı ortadadır, çünkü insan tek değildir, iç özgürlükse daha en baştan herkese verilmiştir, ancak bundan yararlanmak için sahip olduğun iç özgürlüğün toplumsal önem ve anlamını kavramış olmak gerekir, cesaret ve kararlılık gerekir.
ManeviyatManeviyat
Şu sıralar manevi değerlerin bir bir yok olup gidişine tanıklık ediyoruz; maddi değerlere gelince o çoktan kendi kanlı sistemini kurdu, bizim hayatımız oldu: sonu felç olan, sklerozlu hayatımız! Maddi ilerlemenin kimseye mutluluk vermediğini herkes apaçık görüyor, yine de deliler gibi bu konudaki kazanımlarımızı daha da ileri götürmek için çabalayıp duruyoruz. Sonuçta gele gele, Stalker'de de denildiği gibi, bugünün gelecekle karıştığı bir noktaya geldik; yakın geleceğimizin önüne geçilemez felaketlerinin öncüllerini taşıyan bugünü yaşıyoruz; karşı karşıya olduğumuz felaketin hepimiz farkındayız, ama karşısına dikilip onu durduramıyoruz.
SorumluluklarHayat ve İnsan
Sanatçının günümüz dünyasındaki yeri, psikolojik durumu, gerçekleştirmek istediği görevlerin niteliği, sanatının önünde duran ve üstesinden gelmesi gereken sorunların değerlendirilebilmesi, ancak bu en genel sorunların anlaşılmasıyla mümkündür. Sadece bir sanatçı olarak değil, bir insan olarak da görevlerimi belirleyebilmem için de bir bütün olarak uygarlığımızın durumuna, tek tek her insanın bu tarihi sürece katılımına ve bu süreçteki sorumluluklarına ilişkin bir soru yöneltmem gerekiyor kendime.
Reklam