İbrahim Damar
@Damaribrahim
https://1000kitap.com/gonderi/183473776
youtu.be/itNR1duv-Gk
Atanamamış Sosyalci :) Lisans Mezunu Eğitim Bilimleri Yüksek Lisans
Aydın/Gaziantep
262 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Üç asırdır kanayan yaramız (nasıl bir eğitim)Eğitim
Biraz gecikmiş bir inceleme ile geldim sevgili dostlar yoğun bir koşuşturmacadan sonra ancak fırsat bulabildim, affedin
Nurettin Topçu gerek felsefe gerek sosyoloji gerekse de psikoloji alanında Türkiye'nin yetiştirmiş olduğu en önemli müteffekir ve akademisyenlerindendir. Topçu'nun "Türkiye'nin Maarif Davası" adlı eseri kendisinin 1940'lı yıllar ile 1970'li yıllar arasında çeşitli dergilerde yazmış olduğu makalelerden oluşmaktadır. Üç bolumden oluşan eserde yazar ilk bölümde gençliğe seslenmektedir. Ülkenin zaman içerisinde dünyanın en iyi gençliğini çıkarttığı fakat bu gençligin çeşitli nedenlerle yok olduğunu dile getirmektedir. Gençliğin yok olma sebeplerini de artık eğitim kurumlarına siyasetin girdiğine, ahlak egitiminin verilmedigine, aşırı taklitçiliğe, Batı hayranlığına, gençliğin bir buhran geçirmesine bağlamaktadır. Tüm bunların kurtulus reçetesinin de milli bir eğitim anlayışı ile sağlanabileceğini belirtmiştir. Eserde manevi ve milli bir eğitim için Batı ülkelerinden alınan eğitim modellerinden tamamen vazgeçilerek kendi milli eğitim sistemimizi kurmamız gerekliliği üzerinde durulmaktadır.
Eserin diğer bölümünde muallimlerin özelliklerinden bahsedilerek "Ademoğlunu beşikten alarak, mezara kadar götürüp teslim eden, dünyanın en büyük mesuliyetine sahip muallimdir" (Sf: 71) sözü ile bir toplumda en büyük sorumluluğun muallim olduğu ifade edilmiştir. İlköğretim ile ilgili bölümde eğitimden önce hürmet öğretiminin o planda tutulması ve bu sayede bireyin daha çocukken ahlakla ve maneviyatla tanışması gerekliliği üzerinde yoğun bir münakaşa göze çarpmaktadır.
Eğitim sistemine yönelik bir manifesto içeren bu eser tüm eğitimcilere, öğretmenlere, öğretmen adaylarına ve öğrencilere derin ve yogun bir bakış açısı kazandırmayı amaçlamaktadır. Bu eser her ne kadar
Reklam
"Alacakaranlıkta" ki eserlere bir bakışEdebiyat
20. yüzyılın en önemli yazarlarından olan, özellikle toplumsal eleştiri tarzında yazdığı romanlarla 1929 Nobel Edebiyat ödülü alan Thomas Mann karşımıza bu sefer "Tristan" ve "Tonio Kroger" adlı iki güzel öykü ile çıkıyor. Yazar her iki öyküde de gerek kullandığı dil ile gerek üstün hayal gücü ile bizleri hikayenin kahramanları ile birebir yolculuğa çıkarıyor. İlk öykü olan Tristan biraz basit kalsa da özellikle ikinci hikaye olan "Tonio Kroger" bireyin yalnızlığını, hayal kırıklığını, acısını, sevincini, aşkını ustaca bir üslupla bizlere aktarıyor. Thomas Mann eserlerini zevkle okuduğum bir yazar. Yazar bu küçük hikayede bir nevi yeni bir Martin Eden yaratma çabası içerisine girmiş ve genel olarak bunu da başarmış. Eser güzel olmakla beraber bir olumsuzluktan da bahsetmeden geçemeyeceğim. Özellikle çeviri kitaplarında yayinevlerine çok önem veririm. Fakat bu eserde maalesef yayinevi ve çevirmen sınıfta kalmıştır. Yer yer yazım yanlislari mi dersiniz, baskı hatalari mi dersiniz, yanlış çeviriler mi dersiniz ne ararsanız var. Bazi kısımları okurken resmen beynim yandı. Bazı kısımlar pes dedirtti. Özellikle bazı yerleri birkac defa okumak zorunda kaldım. Neyse sizleri Thomas Mann'dan daha fazla soğutmadan incelememi bitireyim :) Ama naçizane tavsiyem gerçekten kaliteli yayınevlerin çeviri kitaplarını okumanız, yoksa elinizdeki kitabı ya yarım bırakırsınız, ya yazardan sogursunuz ya da benimki kitap bir an önce bitsin diye dua edersiniz :) Okumanın bitmediği ve artarak devam ettiği bir dünya ile kalın. İyi okumalar
Ben Abdülhamit'i Savunmadım :)1000Kitap
Zülfü ya da tam adıyla Ömer Zülfü Livaneli. Edebiyatımızın, müziğimizin ve düşünce alanımızın ender aydınlarından. Kitapları 30 dile çevrilmiş, besteleri yüzlerce ulusal ve uluslararası sanatçılar tarafından seslendirilmiş, her daim tartışma konusu olmuş bir yazar. Tüm eserlerini okuduğum yazar son olarak "Kaplanın Sırtında" eseri ile karşımızda. Bu eserde bizi Osmanlı İmparatorluğunun 34. padişahı ve İslam aleminin 113. halifesi olan Sultan 2. Abdülhamit Han dönemine götürüyor. Her ne kadar bir edebiyat romanı olarak gözükse de aslında sadece edebiyat değil yoğun bir çalışma ve 5 yıllık bir araştırmanın ürünü, bir biyografi bir tarihi eser ve hatırat var karşımızda. Akıcı bir dille ve hoş bir üslupla yazılan bu eserde yazar yer yer ironi yer yer yergi ve yer yer de övgülerde bulunuyor padişaha. Eserde Abdülhamit'in bir yüzünü yani sadece imparatoru değil diğer Abdülhamit'leri de görüyoruz.
"İnsanlar benden bahsederken neyi unuttular biliyor musunuz? Benim de bir insan olduğumu, Bir aile babası olduğumu, gülen, ağlayan, hastalanan, neselenen bir insan olduğumu, insanı değil sadece iktidarı gördüler".
Evet bizler koskoca 33 yıla bakınca sadece iktidar Abdülhamid'i gördük, lakin yazar bize Padişah'ın istibdat döneminde, İttihat Terakki yıllarında, 1909 Olaylarında, Babıali Baskınında, sürgüne gönderdiği paşaları ile, kapattığı gazeteleri ile, kurduğu Hamidiye Alayları ile, şehzadeyken yaşadığı ilk gençlik aşkı ve gizli evliligi ile bambaşka bir Abdülhamid portresi çiziyor. Tüm bunlar yaşanırken ve hic istemediği halde kardeşi 5.Murat'ın rahatsızlığı üzerine ve üstelik büyük bir savaşın arifesinde kendini tahtta bulan Abdülhamid'i görüyoruz. Korkan, sevinen, üzülen, hayal kırıklığına uğrayan, ask acısı çeken, Sultan Abdülaziz ile yaptığı Avrupa yolculuğunda hayrete
Tez ve makale çalışmalarında nitel araştırma yöntemlerini kullanmak isteyen akademisyen adaylarının kullanması gereken başucu bir kitap. Hem nitel yöntemin kendisini, özelliklerini, süreci örneklerle akıcı bir dille anlatmış hem de araştırma modellerini yine akıcı bir üslupla dile getirmiş yazarımız.
Vurun Kahpeye: Yobazlığa Karşı Aliye ÖgretmenlerAraştırma-İnceleme
Kurtuluş Savaşı'nın en çetin yılları. Ömrü kız öğretmen okullarında geçen hem yetim hem öksüz bir Anadolu kadını. Sadece savaşın değil eğitimsizligin de kol gezdiği bir dönemde hiç tanımadığı memlette hiç tanımadığı öğrencilere, insanlara; eğitimi, memleket sevgisini, memleketi için ölmeyi, özgürlüğü ve de en çok insan olmayı, insan kalabilmeyi can başla aşılamaya çalışan Aliye öğretmen. Eğitimin yanı sıra memleketi için canını veren nice isimsiz Anadolu kadınından yalnızca biri... "Vurun Kahpeye" romanı üzerinden 90 yıl geçmesine rağmen yeni yeni var olan, var olmaya çalışan ya da varlığını devam ettirmek isteyen toplumlarda "Eğitim"in önemli olduğunu önemle altını çizerek vurgular bize. Roman aynı zamanda eğitimsiz kişilerin, eğitimden yoksun bireylerin ve toplumların içinde, bazı kesimlerin kendi menfaatleri, dini çıkarları için Aliye gibi vatan ve eğitim sevdalılarını kendi içlerinde nasıl eritip yok ettiklerini göstermesi açısından son derece üzerinde önemle durulması gereken mühim bir konu. İşini layıkıyla yapmak isteyen, tek derdi ülkesi, ülküsü ve eğitimsiz çocukların, eğitimsiz bireylerin eğitimi olan ve bu yolda toplumunu daha güzel bir topluma dönüştürmek için uğraşan Aliye Hanımlar ve sırf kişisel kıskançlıklarından, dini çıkarlarının ters düşmesinden, vatanı en çok kendilerinin sevdiğini söyleyen vatansızlardan ve daha nice kötü durumdan dolayı onun karşısında olan Hatice Hanımların, Hacı Fettah Ağaların, Uzun Hüseyin Efendilerin kısacası ilerici öğretmen-gerici yobazlarin savaşına da tanık oluruz bu hikayede. Ayrıca roman, Allah ve din inancının çarpıtılmış yüreklerde nasıl yobazliga dönüştüğünü gözler önüne serer. Velhasıl "Vurun Kahpeye" eserinde yazarımız Aliye karakteriyle Anadolu'da Kurtuluş Savaşı Mücadelesi devam ederken aynı zamanda hiç
Reklam