Babamın her sabah yanına gittiğimde (babası hastanede) saçlarını tarar, üstünü başını değiştirir, ellerine her gün mutlaka kolonya dökerdim. Babam bazen, “Aman kızın beni kim görüyor, her gün saçımı tarıyorsun?” derdi. “Sen görüyorsun ya baba, yetmez mi?” derdim. Çok memnun olurdu. Sen beni hayata bağlıyorsun, derdi. Ne kadar önemli bir cümle değil mi? HAYATA BAĞLANMAK!
Sayfa 198 - Yediveren Yayınları